บทที่ 355 ได้เวลาที่ตระกูลขุนนางต้องลงจากเวทีประวัติศาสตร์แล้ว

ผ่านไปครู่ใหญ่ หยางเฉียนก็รับเอกสารมาเปิดอ่าน พออ่านจบก็ส่งต่อให้เซียวอวี้ เถิงจื่อจิ้นเองก็ชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วย

ถึงเถิงจื่อจิ้นจะรู้สถานะของตัวเองดี แต่คนหนุ่มยังไงก็มีความอยากรู้อยากเห็นเป็นธรรมดา อีกอย่างหยางเฉียนก็ไม่ได้ห้ามอะไร

เซียวอวี้อ่านจบก็พูดขึ้นว่า "นี่คือรายชื่อขุนนางทุกระดับในไถหวงนี่เจ้าคะ ก็ไม่เห็นจะมีอะไรผิดปกตินี่นา"

หยางเฉียนประสานมือรองท้ายทอย แค่นหัวเราะ "ถ้าไม่เกี่ยวอะไรกับเรา แล้วเขาจะส่งมาให้ข้าทำไมล่ะ"

นั่นสิ เรื่องแต่งตั้งขุนนางเป็นเรื่องของราชสำนัก การที่ราชสำนักส่งรายชื่อมาที่เมืองอวิ๋นทงก็แปลกอยู่แล้ว เพราะอำนาจการแต่งตั้งขุนนางเป็นของท่านอ๋องผู้เดียว