บทที่ 356 เตรียมทางหนีทีไล่

ลูกเสือตัวโตเกือบเท่าครึ่งหนึ่งของเสือโตเต็มวัยในมือหยางเฉียน เอียงคอทำหน้าระรื่นอย่างมีความสุข

เอ้อหู่: โฮๆๆ เจ้านี่น่ากลัวเกินไปแล้ว ไม่กล้าขยับตัวเลย ไม่มีใครมาช่วยข้าเลยเหรอเนี่ย รอคนมาช่วยด่วนๆ เลยนะ...

จางอวี่เมิ่งเล่นเกมเรียงผลไม้อย่างสนุกสนานบนแท็บเล็ต พลางบ่นว่า

"นายก็ดูสภาพพวกมันเมื่อก่อนสิ เอาแต่ล่ามโซ่ไว้ ไม่หลับก็นอน โชคดีที่มีเสี่ยวหูจื่อคอยอาบน้ำพาไปเดินเล่น ถ้าพูดถึงเรื่องเลี้ยงหมูนี่ ฉันขอยกให้นายเก่งสุดเลย"

"ไว้กลับไปคราวหน้า ต้องให้คริสทิน่าดูแลพวกมันให้ดีซะแล้ว ขืนปล่อยไว้แบบนี้ เดี๋ยวก็เป็นโรคสามสูงหรอก ถึงตอนนั้นล่ะยุ่งแน่ สัตวแพทย์ก็หายากซะด้วย~~!"