บทที่ 357 แม่ทัพมีหน้าที่จัดการเรื่องกิน ขี้ ปี้ นอน

เมื่อเขาสวมชุดเกราะนี้ เขาก็คือเทพเจ้าแห่งสงครามผู้กรำศึกมานับร้อย ชนะมานับร้อย และเคยกวาดล้างเผ่าซงหนูทั้งสามเผ่าจนราบคาบ

ทหารทุกคนต่างมองหยางเฉียนด้วยสายตาเทิดทูนบูชา

"ไปตั้งค่ายห่างจากที่นี่ไปทางใต้สักห้าลี้เถอะ" หยางเฉียนไม่ได้บอกว่าข้อเสนอของกู่เหว่ยฉีถูกหรือผิด แค่ออกคำสั่งตามที่ตัวเองตัดสินใจแล้ว

กู่เหว่ยฉีอึ้งไปครู่หนึ่ง พอคิดตามก็ส่ายหน้า "ข้าน้อยไม่เข้าใจขอรับ"

"การตั้งค่าย ถ้าเลือกได้ก็ควรตั้งอยู่ต้นน้ำ ถ้ามีใครลอบวางยาพิษ เราอยู่ปลายน้ำ โอกาสโดนพิษก็มีสูงมาก" หยางเฉียนอธิบายเสียงเรียบ