บทที่ 358 ประชากรก็คือทรัพยากร

หยางเฉียนกับจางอวี่เมิ่งเดินไปท้ายลมของค่ายทหาร เขาหันไปออกคำสั่งกับชาวบ้านหลายร้อยคน

"ส้วมทุกหลุมต้องทำที่กั้นแยกอุจจาระกับปัสสาวะให้ชัดเจน ข้างล่างเอาแผ่นไม้ตีเสริมให้แน่นหนา ห้ามให้มีทหารคนไหนตกลงไปเด็ดขาด!"

"รับทราบขอรับ~~~!" พวกชาวบ้านขานรับอย่างพร้อมเพรียง

หยางเฉียนหันมายิ้มกับจางอวี่เมิ่ง "ที่เธอพูดก็ถูก สองคนนี้ฉันเป็นคนปั้นมากับมือ เรื่องอื่นไม่รู้ แต่เรื่องความจงรักภักดีนี่หายห่วง"

จางอวี่เมิ่งบิดขี้เกียจ ทำหน้าครุ่นคิด "นี่ นายไม่ชอบจ้าวเหวินม่อไม่ใช่เหรอ แล้วจะพามาด้วยทำไมล่ะ หน้าตาจิ้มลิ้ม ทำตัวเหมือนกระต่ายน้อยน่ารัก ทำไมต้องกินกระต่ายด้วย ท่าทางแบบนี้น่าหมั่นไส้ชะมัด"