บทที่ 362 ถูกบ้านเกิดเมืองนอนทอดทิ้ง

หากทหารเหล่านี้ได้รับการเลื่อนขั้น ปลดประจำการ หรือแม้กระทั่งเข้ารับราชการ ผลกระทบที่จะตามมาย่อมมหาศาล เพราะหยางเฉียนได้นำแนวคิดจากยุคปัจจุบันมาผสมผสานกับยุคโบราณ เพื่อปรับปรุงแนวคิดของสำนักขงจื๊อให้สอดคล้องกับแนวคิดการรวมแผ่นดินเป็นปึกแผ่น

แม้ว่าตอนนี้จะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆ แต่เชื่อว่าในไม่ช้า มันจะลุกลามและเติบโตจนไม่อาจต้านทานได้อย่างแน่นอน

ในขณะที่หยางเฉียนมุ่งมั่นพัฒนาตัวเองอยู่นั้น...

ณ เขตพักฟื้นผู้บาดเจ็บ ทหารจากแคว้นเหลียวและแคว้นซางเริ่มทนไม่ไหว แม้จะได้รับอาหารเลิศรสและการดูแลรักษาอย่างดีเยี่ยม แต่ความหวาดกลัวต่ออนาคตที่ไม่แน่นอนกำลังกัดกินจิตใจพวกเขา ไม่มีใครรู้ว่าชะตากรรมของตนเองจะเป็นอย่างไรต่อไป

ความวิตกกังวลจากความไม่รู้ ทำให้เหล่าทหารที่ขวัญผวาอยู่แล้ว ยิ่งต้องทนทุกข์ทรมานอย่างหนัก