บทที่ 363 พวกเราคือแมลงร้าย

คำพูดของหยางเฉียนทำเอาทุกคนตกตะลึง ยาที่ถูกที่สุดตั้งหนึ่งตำลึงทอง! ทหารธรรมดาที่ไหนจะมีเงินมากมายขนาดนั้น หนึ่งตำลึงทองเท่ากับหนึ่งหมื่นอีแปะเชียวนะ ต่อให้ทหารธรรมดาได้ปูนบำเหน็จสักสองสามครั้ง ก็ยังไม่ได้เงินเยอะขนาดนี้เลย

ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนจะตอบอย่างจนใจ

"ท่านแม่ทัพ พะ... พวกเราไม่มีเงินเยอะขนาดนั้นหรอกขอรับ"

หยางเฉียนแสร้งทำเป็นพยักหน้าอย่างเห็นใจ บ่นพึมพำ "จนจริงๆ"

ใบหน้าของเหล่าทหารพลันเจื่อนลงทันที ก็จนน่ะสิ โคตรจนเลยด้วยซ้ำ ทั้งตัวไม่มีติดตัวสักอีแปะเดียว