บทที่ 364 ข้าคือคนมีคุณธรรมและเมตตา

"ดูเหมือนขบวนทัพเต่าเลยนะ" คริสทิน่าสังเกตการณ์

หยางเฉียนแทบจะหงายหลังตกต้นไม้ บ่นอุบ "คริสทิน่า ตอนนี้เจ้าน้ำหนักเท่าไหร่เนี่ย กิ่งไม้จะหักอยู่แล้ว"

คริสทิน่าไม่ได้รู้สึกแย่ แถมยังพูดอย่างภูมิใจ "น้ำหนักก็เป็นส่วนหนึ่งของวิทยายุทธ์นะ ถ้าข้าถือโล่ จะมีสักกี่คนที่รับการกระแทกจากโล่ของข้าได้"

"เหอะๆ รับไม่ได้ รับไม่ได้หรอก นี่มันไม่ใช่การกระแทกจากโล่แล้ว นี่มันรถบดถนนชัดๆ"

"ที่เจ้าบอกว่าขบวนทัพเต่านี่ คือค่ายกลของกองทัพโรมันใช่ไหม"