บทที่ 365 คิดไม่ออกไม่ต้องกินข้าว

เมื่อเห็นทหารบาดเจ็บถูกหามขึ้นรถม้าทีละคนๆ หยางเฉียนก็ยิ้มแก้มแทบปริ

"รีบๆ ขนหน่อยสิ"

"พวกเจ้าไม่ได้กินข้าวกันมารึไง"

"โอ๊ย ไอ้คนนั้นน่ะ ดูดีๆ หน่อยสิ เจ้านั่นตายแล้ว จะหามขึ้นรถไปทำไมเล่า"

"ท่านแม่ทัพ รถม้าที่เราเตรียมมาคงไม่พอขนแล้วล่ะขอรับ" อู๋เกาหล่างรายงาน