บทที่ 380 บรรดาศักดิ์: อู่อันจวิน

"ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ใช่พวกตระกูลขุนนางโง่ๆ พวกนั้นหรอกน่า ที่จะใส่ชุดดำพรางตัวเดินเพ่นพ่านตอนกลางวันแสกๆ ข้าต้องลงมือตอนกลางคืนอยู่แล้ว แถมแผนผังวังหลวงของแคว้นซาง รวมถึงเส้นทางที่อ๋องแคว้นซางใช้เป็นประจำ กิจวัตรประจำวัน ข้าก็ให้คนไปสืบมาจนปรุโปร่งหมดแล้ว"

"ว้าว~~~ ได้ยินเซียวอวี้บอกว่า นางเริ่มวางแผนเรื่องวังหลวงของแคว้นซางตั้งแต่ตอนที่นางเข้ามาทำงานกับนายแล้วสินะ แต่ถึงยังไงก็ต้องระวังตัวให้มากนะ ความปลอดภัยต้องมาก่อน" จางอวี่เมิ่งพูดด้วยความเป็นห่วง

สำหรับเรื่องวังหลวง เซียวอวี้มีความได้เปรียบอยู่แล้ว ในฐานะบุตรสาวของอดีตอัครเสนาบดีแคว้นซาง นางย่อมเคยเข้าออกวังหลวงหลายครั้ง และรู้จักเส้นทางต่างๆ ภายในนั้นเป็นอย่างดี

หยางเฉียนยิ้มแล้วดึงนางเข้ามากอด "ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก เธอก็รู้ว่าฉันเป็นคนรักตัวกลัวตายแค่ไหน ยังไงซะฉันก็ต้องรักษาชีวิตตัวเองไว้ให้ได้"

จางอวี่เมิ่งสะบัดห่อผ้า ยิ้มร่าเริง "ถ้าอย่างนั้นก็ดี ฉันขอตัวก่อนนะ"