บทที่ 386 ข้าบอกว่าข้าคือยอดเชฟ คงไม่มีใครค้านหรอกนะ

ไม่นานนัก ทหารม้าเกราะดำก็นำเนื้อแกะ ซีอิ๊ว และเครื่องปรุงรสต่างๆ มาให้

เครื่องปรุงรสและซีอิ๊วนั้น หยางเฉียนเตรียมมาเองในขบวนรถม้า ส่วนเนื้อแกะนั้นหาซื้อเอาในท้องถิ่น เนื้อแกะของแคว้นซางยังไม่ได้ผ่านการตอน กลิ่นคาวและสาบแรงมากจนแทบกลืนไม่ลง

หลังจากขอยืมห้องครัวของโรงเตี๊ยมได้แล้ว หยางเฉียนก็หยิบกระทะเหล็กและถ่านหินรังผึ้งออกมา แล้วลงมือผัดฉ่าอย่างเมามัน

ถ้าเป็นชาติที่แล้ว ฝีมือทำอาหารของเขาคงอยู่แค่ระดับอนุบาล แต่ในยุคสมัยนี้...

"ข้าบอกว่าข้าคือยอดเชฟ คงไม่มีใครค้านหรอกนะ"