บทที่ 387 การโจมตีกลางงานเลี้ยง

อ๋องแคว้นซางเบิกตากว้าง เหล่าขุนนางและพระบรมวงศานุวงศ์ต่างก็เบิกตากว้างเช่นกัน

ผ่านไปเพียงไม่กี่อึดใจ เสียงหัวเราะก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งท้องพระโรง

อ๋องแคว้นซางหัวเราะร่วน "หญิงชาวบ้านธรรมดาๆ จะคู่ควรกับเจ้าได้อย่างไร"

"แล้วจะให้น้องสาวข้า ไปเรียกหญิงชาวบ้านธรรมดาๆ ว่านายหญิงอย่างนั้นรึ ช่างเป็นเรื่องตลกขบขันที่สุดในใต้หล้าเสียจริงๆ"

"ความผิดของเจ้าครั้งนี้ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ เจ้าทำแบบนี้ แล้วแคว้นซางของเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน"