บทที่ 389 ดูนี่สิ อาวุธลับ!

ระเบียงทางเดินทอดยาวและกว้างขวาง หยางเฉียนก้าวเท้ายาวๆ มุ่งหน้าเข้าไปด้านใน อ๋องแคว้นซางก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง วันนี้ดื่มเหล้าไปตั้งเยอะ ขนาดเปิดเพลงตื๊ดๆ ให้เต้นตรงหน้า ยังไม่รู้เลยว่าจะตื่นหรือเปล่า

ทันใดนั้น สายลมอ่อนๆ พัดผ่าน เปลวเทียนบนระเบียงสั่นไหวเล็กน้อย หยางเฉียนหรี่ตาลง รู้สึกเสียวสันหลังวาบเหมือนถูกเข็มทิ่มแทง ประกายเย็นเยียบสายหนึ่งพุ่งวาบเข้ามา

หยางเฉียนยกกระบี่สำริดขึ้นกันโดยสัญชาตญาณ

"เคร้ง~~!"

เสียงโลหะกระทบกันดังกังวาน ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นบนระเบียง หยางเฉียนถูกแรงกระแทกจากการจู่โจมกะทันหันซัดกระเด็นไปไกลหลายเมตร กลิ้งหลุนๆ ไปบนพื้นก่อนจะรีบยันตัวลุกขึ้นยืน