บทที่ 394 ข้ามีข้อเสนอที่ไม่รู้จะพูดดีหรือเปล่า

หยางเฉียนนอนอยู่บนเตียง โผล่มาแค่หัว เพราะมือไม้ยังขยับไม่ค่อยถนัด เฉาอู๋ซวงจึงต้องคอยคีบเนื้อแกะป้อนเขาไม่หยุด

"เนื้อแกะๆ ขอเนื้อแกะหน่อย"

"อืมมม รสชาติใช้ได้ แต่จืดไปนิดนะท่านอาจารย์ ข้าอยากกินไข่ไก่"

"ใช่ๆ เอามาอีก ข้าจะกินห้าฟองเลย"

"ห๊ะ? ไข่แดงไม่เอานะ กินเยอะไปคอเลสเตอรอลพุ่งปรี๊ด ข้าจะกินแต่ไข่ขาว"