บทที่ 395 เส้นสายไม่ธรรมดา

จริงๆ แล้วหยางเฉียนไม่ทันสังเกตว่า คนในยุคนี้มีส่วนสูงแตกต่างกันมาก พวกชาวบ้านยากจนมักจะตัวเตี้ยแคระแกร็น สูงแค่ 150 หรือ 155 เซนติเมตรเท่านั้น นี่เป็นผลมาจากการได้รับโปรตีนไม่เพียงพอ

พูดง่ายๆ ก็คือ กินเนื้อ กินไข่ กินนม ไม่พอนั่นแหละ เลยขาดสารอาหารไปช่วยให้ตัวสูง

ส่วนพวกขุนนางชนชั้นสูง เรื่องกินเนื้อกินไข่ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่ด้วยความเชื่อบางอย่าง ทำให้หลายคนไม่ยอมดื่มนมแพะ ทั้งๆ ที่มันเป็นของดีมีประโยชน์แท้ๆ

ด้วยฐานะของหยางเฉียน เขาจึงมักจะได้คลุกคลีกับพวกชนชั้นผู้นำ ซึ่งแน่นอนว่ารูปร่างต้องสูงใหญ่ล่ำสัน อย่างพวกทหารม้าเกราะดำ ก็มีความสูงเฉลี่ยอยู่ที่ 180 เซนติเมตรขึ้นไป หรือที่เรียกกันว่า "ชายฉกรรจ์สูงแปดฉื่อ"

ลองนึกภาพดูสิ ชายฉกรรจ์สูง 180 เซนติเมตร ถือดาบซู่เถีย ยกโล่หนาเตอะ วิ่งเข้าปะทะกับพวกชนเผ่าเร่ร่อนที่สูงแค่ 150-160 เซนติเมตร มันก็ไม่ต่างอะไรกับผู้ใหญ่รังแกเด็กเลยสักนิด