บทที่ 396 อย่าห้ามข้า ข้าจะสับมันเป็นชิ้นๆ

หยางเฉียนนอนพิงเตียงด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก กระจกทองเหลืองบนโต๊ะเครื่องแป้งถูกเลื่อนมาไว้ตรงหน้า

ป้ายประจำตัวของเสี่ยวเคอเป็นของแคว้นเซี่ย ดังนั้นการแต่งหน้าจึงต้องแต่งตามธรรมเนียมของแคว้นเซี่ย

เฉาอู๋ซวงใช้แป้งสีส้มทาลงบนหัวคิ้ว หว่างคิ้ว และหางคิ้วของหยางเฉียน แล้วค่อยๆ เกลี่ยให้กลมกลืนกัน

ผู้หญิงแคว้นเซี่ยนิยมแต่งหน้าโทนสีส้ม โดยเน้นให้หว่างคิ้วเข้ม ส่วนหัวคิ้วและหางคิ้วจะอ่อนกว่า

พวกนางชอบเขียนอายไลเนอร์ให้ยาวและหนา เพื่อให้ดวงตาดูโฉบเฉี่ยวเหมือนตาหงส์