บทที่ 397 เราเป็นศิษย์อาจารย์กันนะ ห้ามคิดลึกเด็ดขาด

กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว บัดนี้เข้าสู่ช่วงที่ร้อนที่สุดของฤดูร้อนแล้ว เมื่อผ่านช่วงอบอ้าวนี้ไปก็จะเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งเมืองอวิ๋นทงก็จะได้เฉลิมฉลองฤดูเก็บเกี่ยวอันอุดมสมบูรณ์อีกครั้ง

เรื่องการทำปุ๋ยหมักถูกเผยแพร่ออกไปแล้ว คนในหมู่บ้านที่ถูกส่งไปตามอำเภอต่างๆ ย่อมต้องสอนความรู้เรื่องนี้ให้กับชาวบ้าน เศรษฐีที่ดิน และผู้เช่าที่ดินในท้องถิ่น แต่แน่นอนว่าเคล็ดลับสำคัญยังคงถูกเก็บงำไว้ในหมู่คนกันเอง

อันที่จริง หยางเฉียนก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะเก็บความลับนี้ไว้ได้ตลอดไปหรอก ยังไงสักวันก็ต้องเปิดเผยอยู่ดี ที่ทำแบบนี้ไม่ได้หวังจะปิดบังชาวบ้าน เศรษฐี หรือเจ้าเมืองในท้องถิ่นหรอกนะ

แต่เพื่อป้องกันไม่ให้แคว้นอื่นขโมยความรู้ไปต่างหาก ผลผลิตทางการเกษตรแต่ละปีก็แย่จะตายอยู่แล้ว นาดีกลายเป็นนาธรรมดา นาธรรมดากลายเป็นนาเลว แค่นี้สองแคว้นก็ยังจะมารบกันเอาเป็นเอาตายอีก

ทว่าตอนนี้ หยางเฉียนคงลืมไปเสียสนิทแล้วกระมัง ว่าใครกันแน่ที่เป็นต้นเหตุให้สองแคว้นนี้ทำสงครามกัน