บทที่ 398 ข้าชื่อเซี่ยงปาปั้ง

"อ๋อ เรื่องเมื่อสิบกว่าวันก่อนน่ะหรือ" เฉาอู๋ซวงนั่งลงแล้วปรายตามอง

หลงเต้าหยวนสะบัดแขนเสื้อ ดีใจจนออกหน้า "ท่านเคยเจอคนผู้นั้นหรือ"

"เคยสิ ไอ้มหาโจรไร้ยางอาย บังอาจแอบเข้ามาตอนข้ากำลังอาบน้ำ ข้าก็เลยอัดมันจนกระเด็นออกไปน่ะสิ" เฉาอู๋ซวงตอบหน้าตาย

หลงเต้าหยวนขมวดคิ้ว "ด้วยวรยุทธ์ของท่าน ทำไมถึงไม่จับตัวมันไว้ล่ะ"

"ท่านราชครู ตอนนั้นข้ากำลังจะอาบน้ำ เสื้อผ้าหลุดลุ่ย จะให้ข้าไปสู้กับผู้ชายทั้งที่เปลือยอกอยู่หรือไง"