บทที่ 105 การโจมตีข้ามมิติ

“ป้าครับ สวัสดีปีใหม่ครับ!” โจวตงเป่ยยิ้ม โค้งตัวเล็กน้อยอวยพรปีใหม่

เขาว่ากันว่าไอ้รองบ้านโจวบ้าไปแล้ว เฉินเซียงเฉี่ยวเห็นได้ชัดว่าค่อนข้างหวาดกลัว มองไปยังหลี่หงเหอ

“น้องสะใภ้ครับ ผมพาตงเป่ยมาอวยพรปีใหม่ให้เฒ่าอู๋!” พูดไปพลาง เขาก็กะพริบตา ความหมายคือคนบ้านแกรู้เรื่อง

เฉินเซียงเฉี่ยวดูออกแล้ว หางตากวาดไปที่ถุงในมือของโจวตงเป่ยแวบหนึ่ง ใบหน้าก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มในทันที: “ตงเป่ยน่ะเอง พ่อแม่แกสบายดีไหม?”

“สบายดีครับ!”