บทที่ 124 ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

เอ้อร์หู่บาดเจ็บหนักกว่าเฒ่าเพียว บนหัวโดนเตะจนมีแผลหลายแห่ง ขอบตากับมุมปากก็มีแผล

เฒ่าเพียวตีรันฟันแทงไม่เก่ง แต่ขาเร็วมาก โดนไปสองทีก็หันหลังวิ่งเข้าห้องส่วนตัวไปเลย ทิ้งเอ้อร์หู่ไว้หนึ่งต่อสาม ไม่นานก็โดนล้มลง

หลังจากทั้งสองคนทำแผลเสร็จ ก็เป็นเวลาทุ่มกว่าแล้ว

ตอนที่ห้าคนแยกกันที่หน้าประตูโรงพยาบาลเมือง ห่าวจงไห่ก็แค่ตบไหล่ของโจวตงเป่ย ไม่ได้พูดอะไร หันกลับไปกำชับเอ้อร์หู่เขาสองคนให้พักผ่อนดีๆ จากนั้นสองคนก็ปั่นจักรยานจากไป

ระหว่างทาง เสิ่นโปอารมณ์ไม่ดี