บทที่ 132 เจ้าชายแทงโก้ตัวน้อยแห่งศูนย์วัฒนธรรม

กัวเหล่าซื่อเพิ่งจะยื่นมือออกไป มือใหญ่ข้างหนึ่งก็บีบเข้าที่ไหล่ของเขาราวกับคีมเหล็ก หันไปมอง เป็นไอ้โย่งคนนั้น

“ไอ้แม่...”

ไม่ทันให้เขาด่าจบ โจวตงเป่ยก็เพิ่มแรงที่มือ

“ให้ตายสิ เฮ้ย เจ็บ เจ็บ เจ็บ!” กัวเหล่าซื่อตะโกนขึ้น

ตอนนี้ เขารู้สึกว่าร่างกายครึ่งซีกของตัวเองชาไปหมด เกือบจะยืนไม่อยู่แล้ว