บทที่ 134 ต้าชุน ข้าเชื่อแล้ว

พอได้ยินเสียงปรบมือ โจวตงเป่ยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกทั้งขำทั้งจนปัญญา ไอ้เด็กพวกนี้ นี่มันยกให้ตัวเองเป็นวีรบุรุษแล้ว

เขาโบกมือ พูดเสียงดัง: “ต่อไปถ้าเจอพวกนักเลงแบบนี้อีก กลับบ้านต้องบอกผู้ปกครองและคุณครูที่โรงเรียน อย่าคิดจะไปจัดการกันเอง เข้าใจไหม?”

มีเด็กผู้ชายที่ใจกล้าหน่อยตะโกนว่าเข้าใจแล้ว เด็กบางคนก็เห็นได้ชัดว่าอยากจะเข้ามาใกล้ ราวกับว่าตอนนี้เขาได้กลายเป็นวีรบุรุษไปแล้วจริงๆ

“แยกย้ายกันได้แล้ว! รีบกลับบ้านกันให้หมด!”

เขาไม่อยากให้เด็กพวกนี้มาเลียนแบบตัวเอง ในฐานะนักเรียน เมื่อเจออันตราย อย่างแรกต้องเรียนรู้ที่จะหลีกเลี่ยง ยิ่งต้องบอกผู้ปกครองและคุณครู ไม่ควรคิดจะไปแก้แค้นเอง