บทที่ 157 เข้าใจกันโดยไม่ต้องพูด

วันต่อมา โจวตงหนานก็ไปทำงานที่สำนักงานพาณิชย์เมืองซิงอัน

เย็นวันนั้น ห่าวจงไห่และเสิ่นโป๋ก็ไปรับเธอที่ทำงาน ทั้งสามคนซื้ออาหารปรุงสำเร็จบางอย่าง แล้วก็กลับไปที่หมู่บ้านหงเซิงเพื่อดื่มกันอย่างเต็มที่

ห่าวจงไห่ยอมแพ้ให้กับน้องเขยคนนี้อย่างสิ้นเชิง การที่เขาสามารถย้ายตำรวจรถไฟสองคนที่ลาพักงานอย่างเขากับเสิ่นโป๋ไปทำงานที่สถานีตำรวจได้ แล้วยังย้ายพี่สาวที่ทำงานในองค์กรของรัฐไปที่สำนักงานพาณิชย์อีก เป็นความสามารถที่น่ากลัวอะไรขนาดนี้!

แม้ว่าจ้าวอวี้ฟางจะไม่ได้ร่วมวง แต่เธอก็ยอมดื่มเหล้าขาวกับทุกคนหนึ่งแก้ว

โจววั่งดื่มจนเมา หลังจากที่ห่าวจงไห่และคนอื่น ๆ กลับไปแล้ว เขาก็กอดหมอนแล้วก็ร้องไห้อยู่ที่ปลายเตียง