บทที่ 158 ปลูกต้นหลิวโดยไม่ตั้งใจแต่กลับเติบโตเป็นร่มเงา

หน้าต่างไม้สองชั้นแบบเก่าในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ในฤดูหนาวจะต้องเอาขี้เลื่อยใส่ไว้ตรงกลาง หรือไม่ก็ติดแผ่นพลาสติกไว้ชั้นหนึ่งเพื่อกันความหนาว

“ผู้จัดการฉางครับ! อิฐจากโรงงานอิฐของหมู่บ้านหงเซิงของเราก็มีคุณภาพดีนะครับ! ไม่แพ้ของสามที่นั้นแน่นอน...”

ฉางโหย่วหลี่ก็หัวเราะ “ผู้อำนวยการหมู่บ้านหงเซิงกับผู้จัดการโรงงานอิฐเคยมาหาพวกเราหลายครั้งแล้ว! แต่ตอนนี้โรงงานอิฐทั้งสามแห่งก็ยังผลิตได้อย่างคงที่! ผมก็เลยยังไม่ได้ตกลงกับพวกเขาไป”

จากนั้นเขาก็ถามว่า “คุณมีเพื่อนอยู่ที่นั่นเหรอ?”

โจวตงเป่ยก็รู้สึกเขิน ๆ เล็กน้อย “ผู้อำนวยการหมู่บ้านดูแลผมเป็นอย่างดีครับ! ผมก็เลยอยากจะช่วยเขาหน่อย”