บทที่ 162 ผู้จัดการหูสบายดีไหม

เอ้อร์หู่เงยหน้าขึ้นจากร่มเงา แล้วก็ร้องเรียกอย่างขี้เกียจ “พี่! ในแม่น้ำว่ายน้ำได้แล้วใช่ไหม?”

โจวตงเป่ยไม่ได้ตอบอะไร

โจววั่งบอกว่า “ไร้สาระ! ต้องถึงปลายเดือนกรกฎาคมถึงจะลงไปได้! ตอนนี้มันเย็นเกินไป!”

ซุนกว่างจื้อก็พูดว่า “ใช่แล้ว! อย่าคิดว่าตอนกลางวันมันร้อน! แกไม่ลองห่มผ้าตอนกลางคืนสิ? หนาวตายเลย! ตอนกลางวันน้ำในแม่น้ำเพิ่งจะอุ่นขึ้นนิดหน่อย! พอตอนกลางคืนก็เย็นอีกแล้ว! ตอนนี้ลงไปไม่ได้หรอก!”

หวังกุ้ยบอกว่า “อืม! ตอนนี้ลงไปไม่ได้! เดี๋ยวไอ้จู๋น้อยของแกจะแข็งตาย!”