บทที่ 193 : เอกสารย้ายงานเพียงหนึ่งใบ

“แม่— แม่—!” เสียงเซิ่งเซี่ยดังมาจากห้องตะวันออก “ไปเอาเมล็ดแตงโมมาหน่อยสิ อยากกินระหว่างดื่มชา~”

นิวซูเฟินได้ยินแล้วก็แทบจะระเบิดในใจ จะจัดงานเลี้ยงกันหรือไง?! ดื่มชาก็พอแล้วยังจะต้องมีเมล็ดแตงโมอีก!

“แม่—” คราวนี้เซิ่งชุนก็ตะโกนบ้าง “ผมก็อยากกินเมล็ดแตงโม!”

นิวซูเฟินกำลังจะด่า “แม่ว่าแกน่ะเหมือนเมล็ดแตงโมมากกว่า!”
แต่พอคิดถึงเรื่องน้องชาย ก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ — เฮ้อ เหมือนเป็นหนี้บุญคุณพวกมันจริงๆ!

เธอบ่นพึมพำ พลางหมุนตัวแรงๆ เปิดตู้ไม้ตรงชั้น หยิบจานหนึ่งออกมาแล้วกระแทกประตูปิด “ปัง!” ด้วยความหงุดหงิด ก่อนเดินไปยังห้องเก็บของ