บทที่ 199 : ลูกค้าประจำ หานเจียเกิน

เมื่อมองไปรอบๆ บ้านเก่าโทรมที่แทบไม่มีอะไรเหลือ โจวตงเป่ยก็อดถอนหายใจไม่ได้
มือแตะบน “เตียงอุ่น” — อย่างน้อยมันยังอุ่นอยู่บ้าง

ทุกคนนั่งลงตามสบาย

หลิวเอ้อร์โกวกัดฟันหยิบบุหรี่ “เหลียงโหย่ว” กล่องสุดท้ายออกมา แจกให้ทุกคนวนรอบหนึ่ง
นี่เป็นบุหรี่ที่เก็บไว้ใช้ “โชว์ฐานะ” เวลานั่งคุยกับลูกค้าอย่างหานเจียเกินโดยเฉพาะ

“เถ้าแก่หาน มาครั้งแรกหรือครับที่เมืองซิงอัน?”
โจวตงเป่ยถามพร้อมรอยยิ้ม

หานเจียเกินหน้าแดงขึ้นมาทันที รีบโบกมือ