บทที่ 105 ส่งกลับบ้าน

ผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงเห็นหลิวฮ่าวมีท่าทีเขินอาย จึงพูดขึ้นว่า "หลิวฮ่าว เธอไม่ต้องคิดมากหรอก จริงๆ แล้วเธอมีความสามารถมากเลยนะ การที่เธอตอบนักข่าวหญิงคนนั้นไปแบบนั้นก็ถูกแล้ว ในเมื่อมีความสามารถ ก็ต้องแสดงความมั่นใจออกมาสิ"

เมื่อได้ยินผู้อำนวยการหลี่เอ่ยปากชมแบบนี้ หลิวฮ่าวก็รีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน "ผู้อำนวยการครับ อย่าชมผมแบบนั้นเลยครับ ผมก็แค่พอจะทำผ่าตัดเล็กๆ น้อยๆ ได้บ้างแค่นั้นเองครับ"

เมื่อเห็นท่าทางถ่อมตัวและคำพูดของหลิวฮ่าว ผู้อำนวยการหลี่ก็หัวเราะออกมา "นี่ หลิวฮ่าว การผ่าตัดเนื้องอกลำไส้เล็กส่วนปลายผ่านกล้องเนี่ย ไม่ใช่ผ่าตัดเล็กๆ เลยนะ มันซับซ้อนและยากมากจริงๆ" จากนั้นน้ำเสียงและสีหน้าของผู้อำนวยการหลี่ก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง "ส่วนเรื่องที่วุฒิการศึกษาของเธอถูกเปิดเผยออกไป เธอไม่ต้องเครียดหรือเก็บไปใส่ใจหรอกนะ สบายใจได้เลย ฉันจะจัดการเรื่องคนไข้ให้เธอเอง หน้าที่ของเธอคือตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดก็พอ"

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้อำนวยการหลี่ หลิวฮ่าวก็ตอบกลับไปว่า "ผู้อำนวยการครับ เอาจริงๆ ผมก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องวุฒิการศึกษาเท่าไหร่หรอกครับ อีกอย่าง เมิ่งเฉินกับเสี่ยวเจี๋ยก็รู้เรื่องนี้แล้วด้วย แล้วผมก็คิดตกแล้วครับ ขอแค่ผมตั้งใจผ่าตัด รักษาคนไข้ให้หายดีและกลับบ้านได้อย่างปลอดภัย ผมเชื่อว่าเรื่องวุฒิการศึกษาก็ทำอะไรผมไม่ได้หรอกครับ"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวฮ่าว ผู้อำนวยการหลี่ก็พยักหน้าด้วยความปลื้มใจ "ถ้าเธอคิดแบบนี้ได้ก็ดีแล้วล่ะ แสดงว่าตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา นอกจากฝีมือการผ่าตัดของเธอจะพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแล้ว ความคิดความอ่านของเธอก็เป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก แบบนี้ฉันก็เบาใจไปเปราะนึง เอาล่ะ ต่อไปฉันจะ..."