บทที่ 109 จัดการ

หลิวฮ่าวลอบสังเกตเห็นว่าตอนที่ผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงกินหมูสามชั้นน้ำแดงนั้น เขาเคี้ยวช้าและละเอียดมาก แต่จังหวะที่กลืนลงไป สีหน้าที่มีความสุขก็พลันเปลี่ยนเป็นเจ็บปวดทรมานจนคนมองรู้สึกปวดใจตามไปด้วย

หลิวฮ่าวที่แกล้งทำเป็นก้มหน้าก้มตากินข้าว ได้จดจำลักษณะอาการที่ผิดปกตินี้ของผู้อำนวยการหลี่ไว้ในใจ จากนั้นก็ทำทีกินข้าวและหมูสามชั้นน้ำแดงอย่างเอร็ดอร่อยต่อไป

เมื่อเห็นหลิวฮ่าวกินข้าวอย่างมีความสุข คุณป้าก็พลอยมีความสุขไปด้วย เธอยิ้มแล้วบอกว่า "นี่พ่อหนุ่ม อย่ากินแต่หมูสามชั้นน้ำแดงสิ ลองชิมกับข้าวอย่างอื่นบ้าง ลองมะเขือเทศผัดไข่จานนี้สิลูก อร่อยไหม?"

หลิวฮ่าวพยักหน้ารับ "ครับคุณป้า คุณป้าก็กินบ้างสิครับ อย่ามัวแต่นั่งดูผมกินเลยครับ"

คุณป้าพยักหน้ายิ้มๆ "ได้จ้ะ ได้ ป้าก็กินๆ"