บทที่ 138 ผมอยากผ่าตัดเคสนี้ครับ

หลิวฮ่าวตกใจมากที่เห็นผู้อำนวยการหลี่มาหาถึงที่ จะไม่ให้ตกใจได้ยังไง ก็ผู้อำนวยการหลี่ยุ่งจะตายไป ตลอดทั้งสัปดาห์นี้เขาแทบจะไม่ได้เห็นหน้าผู้อำนวยการหลี่เลย แล้วจู่ๆ ผู้อำนวยการหลี่ก็มาโผล่เอาวันสุดท้ายของสัปดาห์แบบนี้

ผู้อำนวยการหลี่เห็นหน้าตาตื่นตระหนกของหลิวฮ่าว ก็พูดเรียบๆ ว่า "ไม่มีอะไรหรอก แค่แวะมาดูเฉยๆ"

หลิวฮ่าวได้ยินดังนั้นก็ยิ้มเจื่อนๆ รีบขยับถอยหลังเว้นที่ให้ผู้อำนวยการหลี่นั่ง ผู้อำนวยการหลี่ก็ไม่เกรงใจ นั่งลงตรงที่ที่หลิวฮ่าวเพิ่งลุกขึ้นมา แล้วหันไปยิ้มทักทายหลี่เมิ่งเฉินที่นั่งอยู่ข้างๆ

พอนั่งลงเรียบร้อย ผู้อำนวยการหลี่ก็เงยหน้ามองหลิวฮ่าวด้วยสายตามีเลศนัย หลิวฮ่าวเห็นสายตาแบบนั้นก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ความเงียบปกคลุมอยู่เพียงครู่เดียว ผู้อำนวยการหลี่ก็เปิดบทสนทนา "หลิวฮ่าว... เมื่อกี้ตอนฉันเดินมา เหมือนได้ยินใครบ่นแว่วๆ ว่า 'ผู้อำนวยการหลี่เอาแต่รับคนไข้ ไม่ยอมสอนอะไรเลย' ใช่เธอหรือเปล่านะ?"