บทที่ 146 ไปด้วยกัน

พอได้ยินคำว่า "หมาล่าทั่ง" จากปากของหลี่เมิ่งเฉิน ผู้อำนวยการหลี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ทำหน้างง "หมาล่าทั่ง? หมาล่าทั่งคืออะไร? หม้อไฟเหรอ? หม้อไฟแบบใหม่หรือไง? ทำไมฉันไม่เคยได้ยินชื่อเลยล่ะ? หรือว่ามันคือหม้อไฟรสชาติหมาล่า?"

เมื่อเห็นท่าทางงุนงงน่ารักๆ ของผู้อำนวยการหลี่ หลี่เมิ่งเฉินก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ก่อนจะก้าวเข้าไปกอดแขนผู้อำนวยการหลี่ไว้แน่น แล้วออดอ้อนว่า "ไม่ใช่หม้อไฟรสหมาล่าสักหน่อยค่ะ หมาล่าทั่งน่ะฮิตมาตั้งหลายปีแล้ว แต่ส่วนใหญ่พวกวัยรุ่นผู้หญิงเขาชอบกินกัน ผู้อำนวยการไม่เคยได้ยินก็ไม่แปลกหรอกค่ะ เอาแบบนี้ดีไหมคะ ท่านก็ไปลองชิมกับพวกหนูดู รับรองว่าอร่อยเด็ดจนท่านต้องติดใจแน่นอนค่ะ!"

เห็นท่าทีออดอ้อนของหลี่เมิ่งเฉินกับผู้อำนวยการหลี่ หลิวฮ่าวและซุนเสี่ยวเจี๋ยก็อดขำไม่ได้

ผู้อำนวยการหลี่ยิ้มรับ "งั้นก็เอาตามที่เธอว่า ไปลองชิมดูก็ได้ ฟังจากที่เธอเล่ามา ท่าทางน่าจะน่าสนใจดีแฮะ"

เมื่อได้ยินคำตอบของผู้อำนวยการหลี่ หลิวฮ่าว หลี่เมิ่งเฉิน และซุนเสี่ยวเจี๋ย ต่างก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่มีใครคาดคิดว่าผู้อำนวยการหลี่จะยอมไปกินหมาล่าทั่งกับพวกเขาง่ายๆ แบบนี้