บทที่ 147 เรื่องกังวลใจ

คำพูดของผู้อำนวยการหลี่ช่วยคลายบรรยากาศอึดอัดลงได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นทั้งสี่คนก็เริ่มกินหมาล่าทั่งด้วยกันอย่างสนุกสนาน

หลิวฮ่าวเพิ่งจะคีบเต้าหู้เข้าปากไปได้แค่สองชิ้น เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้น เขาหยิบออกมาดู ปรากฏว่าเป็นสายเรียกเข้าจากหัวหน้าพยาบาลโจวเยี่ยน เขาจึงสไลด์หน้าจอรับสาย "พี่โจว มีอะไรหรือเปล่าครับ?"

เสียงโจวเยี่ยนดังมาจากปลายสาย "หลิวฮ่าว ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน? พี่กะเวลาผ่าตัดของเธอแล้วก็เลยมายืนรอที่หน้าห้องผ่าตัด แต่ก็ไม่เห็นเธอออกมา พอไปถามพยาบาลในห้องผ่าตัดถึงได้รู้ว่า เธอผ่าตัดเสร็จไปตั้งแต่ชั่วโมงที่แล้ว"

หลิวฮ่าวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะอธิบาย "ใช่ครับพี่โจว วันนี้เคสสุดท้ายผู้อำนวยการหลี่เป็นคนลงมือผ่าตัดเอง ก็เลยใช้เวลาน้อยกว่าปกติน่ะครับ ตอนนี้พวกเรากำลังกินหมาล่าทั่งอยู่ร้านฝั่งตรงข้ามโรงพยาบาลนี่เอง เพิ่งจะเริ่มกินกันเองครับ พี่โจวมีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าครับ?"

โจวเยี่ยนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ "เอาอย่างนี้นะหลิวฮ่าว พี่อธิบายทางโทรศัพท์ไม่ค่อยสะดวก เธอรีบกลับมาที่แผนกก่อนดีกว่า มีคนมารอพบเธออยู่ที่นี่น่ะ"