บทที่ 94 ใครคือหมอ

หลิวฮ่าวปล่อยมือให้ว่างเพื่อเตรียมจะฉีกผ้ากอซมาพันแผล ขณะที่หลี่เมิ่งเฉินก็ช่วยพยุงคุณลุงให้ลุกขึ้นนั่ง

ฝูงชนที่มุงดูอยู่ เมื่อเห็นหลี่เมิ่งเฉินที่คอยช่วยเหลือหลิวฮ่าวอย่างเงียบๆ มาตลอด ก็เริ่มส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความไม่พอใจ

"นี่ เด็กผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันเนี่ย? ทำไมถึงไปช่วยผู้ชายคนนั้นล่ะ? เธอคิดอะไรของเธออยู่?"

เมื่อได้ยินคำถามจากฝูงชน หญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังยกโทรศัพท์มือถือขึ้นถ่ายคลิปวิดีโออยู่ก็เอ่ยขึ้น ดูจากอายุแล้วน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับหลี่เมิ่งเฉิน "ฉันว่าน่าจะเป็นแฟนของหมอนั่นแหละ! สมกับคำโบราณที่ว่า คนศีลเสมอกันก็ย่อมอยู่ด้วยกัน ผีเน่ากับโลงผุชัดๆ!"

เสียงของหญิงสาวคนนั้นดังมาก ราวกับจงใจให้เสียงของตัวเองเข้าไปอยู่ในคลิปวิดีโอที่กำลังถ่าย เพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอคือคนที่กล้าเผชิญหน้ากับความอยุติธรรมและกล้าแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง

หลิวฮ่าวที่กำลังออกแรงฉีกผ้ากอซ พอได้ยินคำวิจารณ์ของคนรอบข้างก็เริ่มทนไม่ไหว เขายอมให้คนอื่นด่าตัวเองได้ แต่เขาไม่ยอมให้ใครมาด่าหลี่เมิ่งเฉินเด็ดขาด เขาเงยหน้าขึ้นมองคนพวกนั้นแล้วตะคอกว่า "พวกคุณป่วยกันหรือไง? ถ้าไม่คิดจะช่วยก็หุบปากไปซะ!"

ขณะที่หลิวฮ่าวกำลังจะอ้าปากด่าต่อ หลี่เมิ่งเฉินก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง "หลิวฮ่าว รีบๆ หน่อยเถอะ ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้ว!"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลิวฮ่าวก็หันไปมองหลี่เมิ่งเฉิน เห็นว่าท่อนแขนเรียวเล็กของเธอกำลังสั่นระริก เขารีบก้มหน้าก้มตาพันแผลต่อทันที โดยไม่สนใจพวกคนที่ยืนมุงดูเป็นวงล้อมที่เอาแต่ถ่ายรูปและพูดจาถากถางอีกต่อไป

ไม่นานหลิวฮ่าวก็ใช้ผ้ากอซที่ฉีกเตรียมไว้พันรอบเอวของคุณลุง!

เขาพันทบไปทบมาอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งพันครบห้าชั้น หลิวฮ่าวก็ออกแรงผูกปมที่บริเวณบาดแผลของคุณลุงอย่างแน่นหนา ในตอนนั้นเอง เสียงจากฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ของระบบหมอเทวดาสุดยอดก็ดังขึ้น "วิธีพันรัดเพื่อห้ามเลือดเสร็จสมบูรณ์อย่างสมบูรณ์แบบ!"

"ฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ของระบบหมอเทวดาสุดยอดปิดการทำงาน! หัก 2 คะแนนสะสม! คงเหลือ 21 คะแนนสะสม!"

"ปลดล็อกทักษะย่อยการห้ามเลือด: วิธีพันรัดเพื่อห้ามเลือด ระดับความชำนาญขั้นเริ่มต้น (15/30)!"

หลังจากใช้วิธีพันรัดเพื่อห้ามเลือดเสร็จ หลิวฮ่าวก็รีบขยับไปทางหลี่เมิ่งเฉิน ช่วยเธอค่อยๆ วางตัวคุณลุงลงบนเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาอีกครั้ง ผ่านไปสองนาที หลิวฮ่าวก็เห็นว่าบริเวณที่เขาพันผ้ากอซไว้ไม่มีเลือดซึมออกมาอีกแล้ว เขาถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก!

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนครบสิบห้านาทีแล้ว เป็นอย่างที่หลี่เมิ่งเฉินพูดจริงๆ รถพยาบาลยังมาไม่ถึง ถ้าขืนรอต่อไปแบบนี้ โดยที่หลิวฮ่าวไม่ลงมือปฐมพยาบาลเบื้องต้น คุณลุงคนนี้คงได้จบชีวิตลงตรงนี้แน่ๆ

ถึงรถพยาบาลจะยังไม่มา แต่รถตำรวจก็มาถึงแล้ว! และฝูงชนที่เคยมุงดูหลิวฮ่าวกับหลี่เมิ่งเฉินก็หันไปให้ความสนใจกับรถตำรวจแทน

รถตำรวจหลายคันจอดเทียบข้างรถเก๋งสีดำคันนั้น จากนั้นตำรวจราวสิบกว่านายก็ก้าวลงมาจากรถ ชายที่ยืนอยู่ตรงกลางย่อมต้องเป็นหัวหน้าชุดของตำรวจพวกนี้แน่ๆ

และในตอนนั้นเอง รถที่เอาแต่พ่นควันขาวออกมาไม่หยุด จู่ๆ ก็เกิดไฟลุกพรึบขึ้นมา!

เมื่อเห็นดังนั้น หัวหน้าชุดก็สั่งการทันที "รีบเอาถังดับเพลิงมาดับไฟเร็ว!"

ตำรวจสองนายหันหลังกลับไปหยิบถังดับเพลิงจากรถตำรวจอย่างรวดเร็ว แล้วฉีดพ่นสารเคมีเข้าใส่รถเก๋งสีดำที่กำลังลุกไหม้เพื่อดับไฟ!

ด้วยการตอบสนองอย่างฉับไวของตำรวจ จึงไม่เกิดเหตุการณ์เลวร้ายที่น่ากลัวไปกว่านี้!

หลังจากดับไฟที่ลุกไหม้รถเก๋งสีดำได้สำเร็จ หัวหน้าชุดก็ทำสัญญาณมือแบบมืออาชีพสองสามครั้งส่งให้ตำรวจที่อยู่รอบๆ ทันใดนั้น ตำรวจที่ล้อมรอบรถเก๋งสีดำก็พร้อมใจกันยกปืนพกขึ้นเล็งไปที่รถเก๋งสีดำคันนั้นทันที!

เมื่อจัดกำลังรักษาการณ์เรียบร้อย หัวหน้าชุดก็ก้าวเท้ายาวๆ เข้าไปที่ฝั่งคนขับของรถเก๋งสีดำ ยื่นมือออกไปแล้วกระชากประตูรถให้เปิดออกอย่างแรง!

ในชั่วพริบตาที่ประตูรถถูกกระชากเปิดออก มืออีกข้างของหัวหน้าชุดที่ถือปืนพกอยู่ก็เล็งตรงไปที่คนขับทันที!

ผู้คนที่มุงดูเหตุการณ์ต่างกลั้นหายใจด้วยความลุ้นระทึก!

เวลาผ่านไปเพียงสามวินาที หัวหน้าชุดก็หันกลับมาตะโกนบอกฝูงชนว่า "มีใครเป็นหมออยู่แถวนี้ไหม ที่นี่มีคนต้องการความช่วยเหลือด่วน!"

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของหัวหน้าชุด ฝูงชนที่มุงดูอยู่ทั้งหมดก็หันขวับไปมองหลิวฮ่าวที่ยังคงเปลือยท่อนบนอยู่

ตอนนี้พวกเขาเข้าใจแล้วว่าเมื่อครู่พวกตนเข้าใจผิดและปรักปรำชายหนุ่มคนนี้ และตอนนี้พวกเขากำลังมองหลิวฮ่าวด้วยสายตาแห่งความหวัง

จากการปฐมพยาบาลเมื่อครู่ ทำให้หลิวฮ่าวเหงื่อท่วมตัว พอโดนลมเย็นยามค่ำคืนพัดมา เขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

เมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้า หลิวฮ่าวก็หันไปบอกหลี่เมิ่งเฉินว่า "เมิ่งเฉิน เธอรอฉันอยู่ตรงนี้ก่อนนะ ฝากดูคุณลุงด้วย เดี๋ยวฉันไปดูทางนั้นหน่อย" พูดจบ หลิวฮ่าวก็เตรียมจะเดินไป แต่หลี่เมิ่งเฉินที่นั่งพักอยู่บนพื้นพอลุกขึ้นยืน เธอก็เดินไปข้างหลังหลิวฮ่าวแล้วสวมกอดเขาไว้แน่น พร้อมกับพูดว่า "ได้สิ ไปเถอะ!"

เมื่อสัมผัสได้ถึงไออุ่นและกลิ่นหอมจากตัวของหลี่เมิ่งเฉิน อาการขนลุกซู่จากลมเย็นของหลิวฮ่าวก็มลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง เขากำหมัดแน่นแล้วก้าวเท้ายาวๆ วิ่งไปหาหัวหน้าชุดตำรวจ ตอนนี้หลิวฮ่าวรู้สึกเหมือนมีพลังเอ่อล้นไปทั้งตัว!

หลิวฮ่าววิ่งไปถึงรถเก๋งสีดำแล้วแนะนำตัวกับหัวหน้าชุดว่า "ผมเป็นหมอแผนกฉุกเฉินจากโรงพยาบาลประชาชนครับ!"

เมื่อเห็นชายหนุ่มเปลือยท่อนบน หัวหน้าชุดก็แนะนำตัวกลับไปว่า "ผมหลินอ้ายกั๋ว หัวหน้าชุดเฉพาะกิจ กองบังคับการตำรวจนครบาลเขตเมือง! ตอนนี้เราต้องการความร่วมมือจากคุณด่วน!" จากนั้น หัวหน้าหลินก็หลีกทางให้หลิวฮ่าว

หลิวฮ่าวไม่ลังเล เขาก้าวเข้าไปแทนที่ตำแหน่งเดิมของหัวหน้าหลินทันที แล้วเริ่มตรวจดูอาการของคนที่อยู่ข้างในรถ

ทันทีที่หลิวฮ่าวเข้าใกล้ประตูรถ กลิ่นเหล้าคละคลุ้งก็โชยมาเตะจมูก!

กลิ่นเหล้าที่รุนแรงนี้สูสีกับกลิ่นแอลกอฮอล์เช็ดแผลที่เขาเพิ่งใช้ทำความสะอาดแผลให้คุณลุงเมื่อครู่เลย ดูท่าไอ้หมอนี่คงดื่มเหล้าปลอมเข้าไปแน่ๆ

หัวหน้าหลินที่ยืนอยู่ข้างๆ หลิวฮ่าวมองดูชายสวมสูทที่นอนฟุบหน้าอยู่บนถุงลมนิรภัยอย่างไม่ไหวติง แล้วพูดขึ้นว่า "ถ้าชายคนนี้ไม่ได้จงใจก่อการร้าย ก็คงดื่มเหล้าปลอมจนเกิดอาการแอลกอฮอล์เป็นพิษ หรือไม่ก็เมาแล้วขับจนเกิดอุบัติเหตุ!"

แม้หลิวฮ่าวจะเพิ่งเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก แต่ด้วยสัญชาตญาณและความรู้ทางวิชาชีพ ประกอบกับเขาเห็นเหตุการณ์ตอนที่รถคันนี้พุ่งชนคนด้วยตาตัวเอง หลิวฮ่าวจึงมั่นใจว่านี่คืออาการแอลกอฮอล์เป็นพิษเฉียบพลันที่เกิดจากเหล้าปลอม!

ภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษเฉียบพลันจะทำให้ผู้ป่วยมีอาการสับสนหรือหมดสติ รูม่านตาขยาย และมีอาการวิงเวียนศีรษะ!

ตอนที่หลิวฮ่าวอยู่แผนกศัลยกรรมตับและทางเดินน้ำดี คนไข้แบบนี้ที่เขาเจอบ่อยที่สุดก็คือคนไข้โรคตับอ่อนอักเสบเฉียบพลัน ซึ่งโรคคนรวยแบบนี้ส่วนใหญ่เกิดจากการดื่มหนักเกินไป

คนไข้หลายคนที่ถูกส่งมาโรงพยาบาลมักจะอยู่ในสภาพเมามาย แต่พวกเขาก็ยังพอมีความรู้สึกเจ็บปวดและสติสัมปชัญญะหลงเหลืออยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถโทรบอกให้ครอบครัวหรือเพื่อนพาส่งโรงพยาบาลได้ทันเวลาหรอก

แต่พฤติกรรมขับรถพุ่งชนคนของคนขับรถเก๋งสีดำคันนี้ ถ้าเป็นอย่างที่หัวหน้าหลินสันนิษฐานคือ ตัดประเด็นจงใจก่อการร้ายออกไป แสดงว่าชายคนนี้ไม่มีสติสัมปชัญญะหลงเหลืออยู่เลย เพราะถ้ายังมีสติอยู่บ้าง ก็คงไม่ขับรถพุ่งเข้าใส่ฝูงชนแบบนี้แน่ และหลังจากชนคนแล้วก็ยังไม่ยอมเหยียบเบรกอีก!

หลิวฮ่าวคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปบอกหัวหน้าหลินว่า "หัวหน้าหลินครับ เขาอาการแอลกอฮอล์เป็นพิษเฉียบพลันครับ!"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวฮ่าว หัวหน้าหลินก็ตกใจ "แอลกอฮอล์เป็นพิษเฉียบพลันเหรอ!?"

หลิวฮ่าวพยักหน้า "ใช่ครับ เอาแบบนี้ดีกว่า เราช่วยกันพาเขาออกมาก่อน" ขณะที่หลิวฮ่าวกำลังจะยื่นมือเข้าไป หัวหน้าหลินก็รีบห้ามไว้ "ให้ลูกน้องผมจัดการเองดีกว่า คุณไปหาเสื้อมาใส่ก่อนเถอะ เดี๋ยวจะโดนความเย็นเล่นงานเอา" พูดจบ หัวหน้าหลินก็หันไปสั่งลูกน้องเสียงดังฟังชัด "รวมพล!" ตำรวจที่ติดอาวุธครบมือกว่าสิบนายก็รีบวิ่งมาเข้าแถวอย่างรวดเร็ว จากนั้นหัวหน้าหลินก็สั่งตำรวจสองนายว่า "พวกนายสองคนไปช่วยคุณหมอหลิวพาคนขับออกมาที่ลานโล่งที!"

"ครับผม!"

จากนั้นหัวหน้าหลินก็สั่งการต่อ "ที่เหลือแบ่งเป็นสองชุด ชุดแรกกระจายกำลังค้นหาคนเจ็บรอบๆ บริเวณนี้ ถ้าเจอใครก็ให้พามาที่นี่ เพื่อความสะดวกตอนรถพยาบาลมารับ! ส่วนอีกชุด ให้ขับรถตำรวจคนละคันเปิดไซเรนนำทางรถพยาบาล! จะได้ช่วยย่นเวลาให้รถพยาบาลมาถึงที่นี่เร็วขึ้น!"

"ครับผม!"

การสั่งการอย่างเป็นระบบระเบียบของหัวหน้าหลิน ทำให้หลิวฮ่าวที่ยืนดูอยู่รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันที!

ในขณะที่ตำรวจสองนายกำลังช่วยกันพยุงคนไข้ หลิวฮ่าวก็เรียกระบบหมอเทวดาสุดยอดขึ้นมาอีกครั้ง "ระบบหมอเทวดาสุดยอดเปิดทำงานเรียบร้อยแล้ว!"

จากนั้นหลิวฮ่าวก็สั่งการ "รีบค้นหาวิธีปฐมพยาบาลผู้ป่วยแอลกอฮอล์เป็นพิษเฉียบพลันให้ที!"

เมื่อได้รับคำสั่ง ระบบหมอเทวดาสุดยอดก็เริ่มทำงานทันที!

ไม่นานข้อมูลที่เกี่ยวข้องก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอแสงตรงหน้าหลิวฮ่าว

ขณะที่หลิวฮ่าวกำลังตั้งใจอ่านข้อมูลการปฐมพยาบาลบนหน้าจอแสงอย่างใจจดใจจ่อ หัวหน้าหลินก็เดินเข้ามาตบไหล่หลิวฮ่าวเบาๆ แล้วพูดว่า "นี่ คุณหมอหลิว ทำไมถึงยังถอดเสื้ออยู่อีกล่ะ ไม่ไปหาเสื้อมาใส่เหรอ? แบบนี้เดี๋ยวก็เป็นหวัดกันพอดี คุณเป็นหมอนะ ยังต้องให้ผมเตือนอีกเหรอว่าทำตัวแบบนี้มันเสี่ยงเป็นหวัดน่ะ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของหัวหน้าหลิน หลิวฮ่าวก็ยิ้มแห้งๆ ตอบไปว่า "โธ่ หัวหน้าหลินครับ ฮ่าฮ่า ผมไม่ได้ไม่อยากใส่หรอกครับ แต่มันไม่มีเสื้อจะใส่แล้วต่างหาก"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวฮ่าว หัวหน้าหลินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามด้วยความสงสัย "หมายความว่ายังไง? หรือว่าคุณมีนิสัยชอบแก้ผ้าเดินถนน?"

เมื่อได้ยินคำถามของหัวหน้าหลิน หลิวฮ่าวก็เข้าใจทันทีว่าหัวหน้าหลินเข้าใจผิด เขาจึงรีบอธิบาย "หัวหน้าหลินครับ คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ เมื่อกี้ผมเพิ่งช่วยปฐมพยาบาลคุณลุงคนหนึ่งที่ได้รับบาดเจ็บ แล้วแผ่นหลังของคุณลุงคนนั้นสัมผัสกับพื้นไม่ได้ ผมเลยถอดเสื้อเชิ้ตของผมปูรองให้คุณลุงเขานอนน่ะครับ" พูดจบ หลิวฮ่าวก็ชี้มือไปยังคุณลุงที่นอนอยู่บนพื้นไม่ไกลนัก