บทที่ 93 ฆ่าเชื้อ

เมื่อเห็นท่อนแขนที่สั่นเทาของหญิงสาวซึ่งกำลังยื่นขวดน้ำแร่มาให้ หลิวฮ่าวก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจว่า เธอเป็นผู้หญิง แถมเพิ่งผ่านเหตุการณ์น่ากลัวมาหมาดๆ พอมาเจอภาพสยดสยองตรงหน้า การที่เธอกล้ายื่นขวดน้ำให้เขาก็นับว่าเก่งมากแล้ว

หลิวฮ่าวไม่ลังเล รีบรับขวดน้ำแร่มา มือหนึ่งหมุนฝาขวดออก อีกมือจับขวดน้ำ ค่อยๆ รินน้ำใส่ฝาขวด แล้วป้อนให้คุณลุงดื่มทีละนิดติดต่อกันสามครั้ง พอคุณลุงดื่มน้ำอึกที่สามเข้าไปก็ไอเบาๆ ฟองเลือดจำนวนมากก็ทะลักออกมาจากปากอีกครั้ง หลิวฮ่าวไม่สนใจความสกปรก ใช้มือเปล่าเช็ดเลือดให้คุณลุงทันที

หลังจากคุณลุงไอ ดวงตาที่หลับสนิทก็ค่อยๆ ลืมขึ้น เมื่อเห็นดังนั้น ความกังวลในใจของหลิวฮ่าวก็คลายลงไปเปราะหนึ่ง

คุณลุงขยับปากที่เต็มไปด้วยเลือดแล้วเอ่ยขึ้นว่า "ฉะ-ฉันเจ็บเหลือเกิน!"

เมื่อได้ยินคำพูดของคุณลุง หลิวฮ่าวก็รู้สึกปวดใจ ในฐานะหมอ แต่กลับไม่มีอุปกรณ์ใดๆ ที่จะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดให้คนไข้ได้เลย มันช่างเป็นความรู้สึกที่ขมขื่นจริงๆ!

หลิวฮ่าวมองบาดแผลที่เอวด้านข้างของคุณลุงซึ่งยังมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด ความกังวลก็เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เขานำมาปูรองร่างของคุณลุง ตอนนี้ชุ่มโชกไปด้วยเลือดจนกลายเป็นสีแดงฉาน

"เมิ่งเฉิน รีบๆ หน่อยเถอะ" หลิวฮ่าวร้องเรียกหลี่เมิ่งเฉินในใจ พร้อมกับชะเง้อมองไปทางที่เธอวิ่งไป

หลี่เมิ่งเฉินวิ่งเร็วมาก พอหลิวฮ่าวหันไปมอง เธอก็วิ่งกลับมาพอดี

หลี่เมิ่งเฉินหอบแฮ่กๆ พร้อมกับถืออุปกรณ์ปฐมพยาบาลที่หลิวฮ่าวต้องการมาด้วย "หลิวฮ่าว ฉันหาที่รัดห้ามเลือดไม่ได้ เลยเอาแต่ผ้ากอซแบบม้วนมาอย่างที่เธอบอก!"

หลิวฮ่าวพยักหน้า "โอเค มีผ้ากอซแบบม้วนก็พอแล้ว"

เมื่อเห็นอุปกรณ์การแพทย์ที่หลี่เมิ่งเฉินซื้อมา หลิวฮ่าวก็รู้สึกมั่นใจขึ้นมาก เขาหันไปบอกคุณลุงว่า "คุณลุงครับ เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว คุณลุงหลับตาก่อนนะครับ ทนเจ็บหน่อยนะ" พูดจบ หลิวฮ่าวก็ไม่รอช้า เริ่มลงมือรักษาทันที

ในขณะนั้น ฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ของระบบหมอเทวดาสุดยอดก็ดังขึ้นแจ้งเตือนหลิวฮ่าว "ขั้นตอนแรก ใช้น้ำล้างทำความสะอาดบริเวณรอบบาดแผล จากนั้นใช้โพวิโดนไอโอดีนเช็ดสิ่งสกปรกบนบาดแผลออกให้หมด"

เมื่อได้ยินคำแนะนำจากฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ หลิวฮ่าวก็เหลือบมองขวดน้ำแร่ที่ยังมีน้ำเหลืออยู่กว่าครึ่งขวด เขาหยิบขวดน้ำขึ้นมา ค่อยๆ เทน้ำราดลงบนบาดแผลของคุณลุงเบาๆ พร้อมกับใช้มือล้างทำความสะอาดบริเวณรอบบาดแผลไปด้วย

หลิวฮ่าวล้างทำความสะอาดซ้ำไปซ้ำมาสองครั้ง ก็เห็นว่าสิ่งสกปรกรอบบาดแผลหลุดออกไปจนหมด ความจริงสิ่งสกปรกพวกนี้ไม่ได้ล้างยากอะไร เป็นแค่เศษหญ้าและฝุ่นดินบนพื้น พอล้างน้ำก็หลุดออกไปอย่างง่ายดาย

เมื่อล้างทำความสะอาดเสร็จ น้ำแร่ในขวดก็หมดเกลี้ยง หลิวฮ่าววางขวดน้ำลงบนพื้น แล้วหันไปบอกหลี่เมิ่งเฉินที่อยู่ข้างๆ "เมิ่งเฉิน ช่วยเปิดขวดโพวิโดนไอโอดีนให้ฉันสองขวดหน่อย ฉันต้องใช้"

หลี่เมิ่งเฉินพยักหน้ารับ "ได้เลย" จากนั้นเธอก็ก้มหน้าก้มตาแกะพลาสติกหุ้มขวดโพวิโดนไอโอดีนอย่างรวดเร็ว เปิดฝาขวดออกอย่างคล่องแคล่ว แล้วยื่นให้หลิวฮ่าว หลิวฮ่าวพยักหน้า หยิบม้วนผ้ากอซที่วางอยู่บนตักมาฉีก ขยำเป็นก้อนเล็กๆ ใช้มือขวาจับผ้ากอซก้อนนั้นไว้ ส่วนมือซ้ายก็รับขวดโพวิโดนไอโอดีนจากหลี่เมิ่งเฉิน แล้วเทโพวิโดนไอโอดีนลงบนก้อนผ้ากอซ

ก้อนผ้ากอซสีขาวเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้มในพริบตา จากนั้นหลิวฮ่าวก็ใช้มือขวาที่จับก้อนผ้ากอซสีน้ำตาลเข้มนั้น เริ่มเช็ดไปที่บาดแผลของคุณลุง

โพวิโดนไอโอดีนที่หยดลงบนบาดแผลไม่ได้ทำให้รู้สึกแสบมากนัก แต่ระหว่างที่เช็ด หลิวฮ่าวก็ต้องสัมผัสโดนบาดแผล ทำให้คุณลุงถึงกับตัวสั่นเทาด้วยความเจ็บปวด

แน่นอนว่าหลิวฮ่าวรู้ดีว่าคุณลุงต้องเจ็บปวด แต่เขาไม่สามารถหยุดมือได้ เขาเช็ดบาดแผลให้คุณลุงไปพร้อมกับสั่งหลี่เมิ่งเฉิน "เมิ่งเฉิน ช่วยขยำผ้ากอซที่เหลือบนตักฉันให้เป็นก้อนแบบนี้ทีนะ แล้วก็เทโพวิโดนไอโอดีนใส่ด้วย เดี๋ยวฉันต้องใช้อีก"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวฮ่าว หลี่เมิ่งเฉินก็รีบพยักหน้า "ได้เลย" จากนั้น หลี่เมิ่งเฉินก็รีบทำตามที่หลิวฮ่าวสั่ง ตอนนี้หลี่เมิ่งเฉินกลายเป็นผู้ช่วยตัวน้อยของหลิวฮ่าวไปแล้ว ส่วนหลิวฮ่าวก็มุ่งสมาธิไปที่การทำความสะอาดบาดแผลให้คุณลุง จนไม่ได้สังเกตเลยว่าวันนี้หลี่เมิ่งเฉินใส่กระโปรงมา

ไม่นาน ผ้ากอซในมือหลิวฮ่าวก็ใช้งานต่อไม่ได้ เขารับก้อนผ้ากอซที่ชุ่มโพวิโดนไอโอดีนก้อนที่สองจากหลี่เมิ่งเฉิน แล้วก็ตามด้วยก้อนที่สาม...

และแล้ว เสียงฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ของระบบหมอเทวดาสุดยอดก็ดังขึ้นอีกครั้ง "ขั้นตอนที่สอง ใช้แอลกอฮอล์เช็ดแผลเทราดลงบนบาดแผลจากด้านบน จากนั้นใช้ผ้ากอซเช็ดทำความสะอาดบาดแผล!"

เมื่อได้ยินเสียงจากฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ หลิวฮ่าวก็รู้ว่าขั้นตอนแรกผ่านการตรวจสอบจากระบบแล้ว

แต่เมื่อหลิวฮ่าวได้ยินขั้นตอนที่สองจากฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ เขาก็ถึงกับใจสั่น! ใครจะไปตกใจและประหลาดใจล่ะ! เพราะหลิวฮ่าวรู้ซึ้งถึงฤทธิ์เดชของแอลกอฮอล์เช็ดแผลดี ต่อให้เป็นคนปกติแข็งแรงดี ถ้าโดนแอลกอฮอล์ราดลงบนแผลก็ยังเจ็บปวดเจียนตาย นับประสาอะไรกับคุณลุงที่บาดเจ็บสาหัสขนาดนี้!

แต่หลิวฮ่าวจะมัวลังเลไม่ได้ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วบอกคุณลุงว่า "คุณลุงครับ ต่อไปนี้จะเจ็บมากหน่อยนะ คุณลุงทำใจดีๆ ไว้นะครับ ผมต้องขอโทษล่วงหน้าด้วยนะครับ!"

เวลาเป็นเงินเป็นทอง!

หลิวฮ่าวไม่ลังเลอีกต่อไป เขาหยิบขวดแอลกอฮอล์เช็ดแผลที่อยู่ข้างๆ ขึ้นมา แล้วเทราดลงบนบาดแผลของคุณลุงทันที

ความเจ็บปวดครั้งนี้ไม่ได้เหมือนความเจ็บปวดในตอนแรก แต่มันเป็นความเจ็บปวดที่ไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้!

ทุกคนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าว่าร่างกายของคุณลุงสั่นสะท้านอย่างรุนแรง และมือทั้งสองข้างก็ไขว่คว้าไปมากลางอากาศ

กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ หลิวฮ่าวเองก็เหงื่อตกด้วยความเครียด ผู้คนรอบข้างบางคนเริ่มทนดูไม่ได้ ในที่สุดก็มีคุณป้าคนหนึ่งทนไม่ไหว พูดขึ้นมาว่า "นี่พ่อหนุ่ม ทำแผลเป็นหรือเปล่าเนี่ย? ใครเขารักษาคนไข้แบบนี้กัน? เอาแอลกอฮอล์ราดลงไปตรงๆ แบบนั้น คนไข้ไม่เจ็บตายหรือไง?"

คนอื่นๆ ก็เริ่มพูดวิจารณ์และผสมโรงกันไปต่างๆ นานา จนสถานการณ์เริ่มวุ่นวาย

"นั่นสิ ถ้าทำไม่เป็นก็อย่ามั่วสิ รอรถพยาบาลมาก็สิ้นเรื่อง ทำไมต้องมาทำเป็นเก่งด้วย?"

"..."

คำวิจารณ์ในแง่ลบดังมาจากฝูงชนอย่างต่อเนื่อง หลี่เมิ่งเฉินมองหลิวฮ่าวด้วยความเป็นห่วง เพราะนอกจากเธอแล้ว ไม่มีใครรู้เลยว่าชายหนุ่มตรงหน้าคือหมอจริงๆ แถมยังเป็นหมอที่เคยผ่าตัดเคสใหญ่มาแล้วด้วยซ้ำ ถึงเธอจะห่วงหลิวฮ่าว แต่เธอก็ไม่เคยสงสัยในตัวเขาเลย

ส่วนหลิวฮ่าวน่ะเหรอ เขาไม่ได้สนใจเสียงวิจารณ์พวกนั้นเลย เขาเพียงแค่ก้มหน้ารักษาต่อไป แม้หลิวฮ่าวจะรู้ดีว่าการเทแอลกอฮอล์ลงบนแผลจะทำให้คนไข้เจ็บปวดแสนสาหัส แต่เขาก็เชื่อมั่นในฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ของระบบหมอเทวดาสุดยอดอย่างสุดหัวใจ!

หลิวฮ่าวไม่สนใจเสียงวิจารณ์ของฝูงชน เขาเริ่มขั้นตอนต่อไปทันที

หลิวฮ่าวฉีกผ้ากอซมาขยำเป็นก้อนเล็กๆ อีกครั้ง แล้วเช็ดไปที่บาดแผลของคุณลุงต่อ ตอนนี้คุณลุงเจ็บจนหมดสติไปแล้ว ปากที่เคยมีฟองเลือดฟูมออกมา ตอนนี้ซีดเผือดไปหมด

ในตอนนั้นเอง เสียงฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ของระบบหมอเทวดาสุดยอดก็ดังเตือนขึ้นอีกครั้ง "ขั้นตอนที่สาม ใช้สายรัดห้ามเลือดหรือผ้ากอซแบบม้วนพันรัดบาดแผลของผู้ป่วยซ้ำไปซ้ำมา!"

เมื่อได้ยินเสียงจากฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ของระบบหมอเทวดาสุดยอด หลิวฮ่าวก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ดูเหมือนว่าขั้นตอนที่สองของเขาจะผ่านการตรวจสอบจากฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์เรียบร้อยแล้ว

ร้านขายยาทั่วไปมักจะไม่มีผ้ากอซแบบแผ่นที่ใช้ในโรงพยาบาลขาย อย่างมากก็มีแค่ผ้ากอซแบบม้วนที่ดูคล้ายม้วนกระดาษชำระ แม้ผ้ากอซแบบม้วนนี้จะไม่ได้ปลอดเชื้อเหมือนผ้ากอซแผ่นที่ใช้ในโรงพยาบาล แต่มันก็มีข้อดีของมัน นั่นคือ ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ มันสามารถนำมาใช้แทนสายรัดห้ามเลือดได้!

เมื่อสิ้นเสียงฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ของระบบ ลำแสงนับไม่ถ้วนก็สาดส่องลงบนร่างของคุณลุง ลำแสงเหล่านั้นก่อตัวเป็นเส้นแนวทางการพันรัดบนตัวคุณลุง!

ความจริงแล้ว หลิวฮ่าวตั้งใจจะขอให้คนรอบข้างช่วยพยุงคุณลุงหน่อย แต่เมื่อดูจากสถานการณ์ตอนนี้ คงไม่มีใครยอมยื่นมือเข้ามาช่วยเขาแน่ๆ ในเมื่อทุกคนต่างตั้งข้อสงสัยในตัวเขา

หลิวฮ่าวจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันไปพึ่งหลี่เมิ่งเฉิน "เมิ่งเฉิน เดี๋ยวฉันจะพยุงคุณลุงให้ลุกขึ้นนั่ง เธอช่วยมาประคองต่อทีนะ จับคุณลุงไว้ให้แน่น อย่าให้คุณลุงล้มลงไปเด็ดขาด!"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวฮ่าว หลี่เมิ่งเฉินพยักหน้ารับโดยไม่ลังเล "ได้เลย!"

จากนั้น หลิวฮ่าวและหลี่เมิ่งเฉินก็ทำตามที่ตกลงกันไว้ หลิวฮ่าวพยุงคุณลุงให้ลุกขึ้นนั่ง หลี่เมิ่งเฉินก็ลุกขึ้นอ้อมไปด้านหลังคุณลุง คุกเข่าลงกับพื้น ใช้สองมือจับไหล่ทั้งสองข้างของคุณลุงไว้แน่นเพื่อไม่ให้ล้มลง

ส่วนหลิวฮ่าวน่ะเหรอ? เขาก็หันไปหยิบม้วนผ้ากอซมาเตรียมจะฉีกเป็นเส้นๆ แต่ในตอนนั้นเอง ฝูงชนที่มุงดูอยู่ก็เริ่มหันเป้าหมายการวิจารณ์ไปที่หลี่เมิ่งเฉิน ผู้ซึ่งคอยช่วยเหลือหลิวฮ่าวอย่างเงียบๆ มาตลอด