บทที่ 92 ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ

ขณะที่ทุกคนกำลังยืนอึ้งกับภาพอันน่าสยดสยองตรงหน้า จู่ๆ คุณป้าคนหนึ่งที่มีแววตาหวาดผวาก็กรีดร้องขึ้นมาสุดเสียง "ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! มีคนตายแล้ว!" สิ้นเสียงร้องของคุณป้า ผู้คนรอบข้างที่กำลังยืนอึ้งก็เริ่มส่งเสียงกรีดร้องตามมา

ผู้คนเอาแต่ส่งเสียงร้องตกใจ ไม่มีใครกล้าเดินเข้าไปดูใกล้ๆ อาจจะเพราะกำลังช็อก หรือกลัวว่ารถที่ควันขาวพวยพุ่งคันนั้นจะระเบิดขึ้นมา

เมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้า หลิวฮ่าวก็บีบมือของหลี่เมิ่งเฉินแน่น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว "เมิ่งเฉิน เธอรออยู่ตรงนี้นะ ห้ามขยับไปไหนเด็ดขาด ฉันจะลงไปช่วยคน!"

เมื่อเห็นหลิวฮ่าวตั้งใจจะลงไปในสถานการณ์แบบนั้น หลี่เมิ่งเฉินก็ร้อนใจจนน้ำตาคลอ "เธอไม่เห็นเหรอว่ารถคันนั้นกำลังจะระเบิดอยู่แล้ว? เรารอรถพยาบาลกับรถดับเพลิงมาก่อนค่อยว่ากันเถอะ"

แต่หลิวฮ่าวไม่ฟังคำทัดทานของหลี่เมิ่งเฉิน เขาปล่อยมือเธออีกครั้ง สายตาจ้องมองไปที่คุณลุงที่นอนจมกองเลือด "เมิ่งเฉิน ฉันเป็นหมอนะ ฉันต้องไป" พูดจบ หลิวฮ่าวก็ไม่สนใจหลี่เมิ่งเฉินอีก เขารีบวิ่งตรงไปหาคุณลุงวัยกลางคนที่นอนอยู่บนพื้นทันที

คุณลุงวัยกลางคนที่นอนอยู่บนพื้นหลับตาแน่น บริเวณปากเต็มไปด้วยเลือดและมีฟองเลือดสีแดงฟูมออกมา ที่เอวด้านข้างมีแผลลึก ซึ่งตอนนี้เลือดยังคงไหลออกมาไม่หยุด

เมื่อเห็นคุณลุงยังคงหลับตาแน่น หลิวฮ่าวก็รีบตะโกนเรียกด้วยความร้อนใจ "คุณลุงครับ! คุณลุงได้ยินเสียงผมไหมครับ? ถ้าได้ยินช่วยส่งเสียงครางหน่อยครับ"

แต่ตอนนี้คุณลุงไม่มีการตอบสนองใดๆ ทั้งสิ้น

เมื่อเห็นดังนั้น หลิวฮ่าวจึงออกแรงพลิกตัวคุณลุงขึ้น เมื่อแผ่นหลังของคุณลุงปรากฏแก่สายตา หลิวฮ่าวก็ถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ

คุณลุงถูกรถเก๋งสีดำคันนั้นลากครูดไปกับพื้นเป็นระยะทางกว่าสิบเมตร ไม่ใช่แค่เสื้อผ้าที่ขาดวิ่น แต่ผิวหนังบริเวณแผ่นหลังก็ถูกถลอกหลุดไปเป็นแถบ เผยให้เห็นเนื้อแดงเถือกและเลือดที่อาบไปทั่วแผ่นหลัง

แม้หลิวฮ่าวจะเป็นหมอ แถมยังเป็นหมอแผนกฉุกเฉิน แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกมืดแปดด้าน เพราะเขาไม่มีอุปกรณ์ทางการแพทย์ใดๆ เลย แม้แต่ผ้ากอซธรรมดาก็ยังไม่มี ทำให้ไม่สามารถทำแผลที่หลังให้คุณลุงได้ ซ้ำร้ายบาดแผลลึกที่เอวด้านข้างที่ถูกเหล็กเสียบถ่านกรีดจนเหวอะหวะก็ยังมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด ถ้าไม่รีบห้ามเลือด คุณลุงอาจจะตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตได้

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ หลิวฮ่าวก็พยายามตั้งสติ "ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องห้ามเลือดให้ได้ ไม่งั้นคุณลุงแย่แน่ ห้ามเลือด... ใช่แล้ว! ใช้วิธีกดจุดห้ามเลือดสิ!"

ขณะที่หลิวฮ่าวกำลังร้อนใจ จู่ๆ เขาก็นึกถึงวิธีที่เขาเคยใช้ห้ามเลือดให้คนงานก่อสร้างที่โรงพยาบาลได้ เมื่อนึกขึ้นได้เขาก็เตรียมจะลงมือทันที แต่ทว่าในตอนที่หลิวฮ่าวกำลังจะลงมือนั้น ควันขาวจากรถเก๋งสีดำคันนั้นก็ถูกสายลมพัดมาทางหลิวฮ่าว ในพริบตาเดียว ควันโขมงก็เข้าปกคลุมตัวเขาจนมิด ควันหนาทึบทำให้หลิวฮ่าวลืมตาไม่ขึ้น ไม่ต้องพูดถึงการใช้วิธีกดจุดห้ามเลือดให้คุณลุงเลย

เมื่อเห็นดังนั้น หลิวฮ่าวก็พึมพำกับตัวเอง "สงสัยต้องพาคุณลุงออกไปจากตรงนี้ก่อน" คิดได้ดังนั้น หลิวฮ่าวก็พยายามใช้สองมืออุ้มคุณลุงขึ้นเพื่อพาออกไปที่ถนน แต่ตอนนี้ร่างกายของคุณลุงอ่อนปวกเปียกราวกับโคลน หลิวฮ่าวต้องใช้แรงอย่างมากเพื่อยกตัวท่อนบนของคุณลุงขึ้นมา และตอนนี้เขาก็แทบจะไม่เหลือแรงพอที่จะลากคุณลุงไปต่อได้แล้ว

ในตอนนั้นเอง มือเรียวขาวเนียนคู่หนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลิวฮ่าว ขณะที่หลิวฮ่าวยังคงงุนงง มือคู่นั้นก็ออกแรงยกขาทั้งสองข้างของคุณลุงขึ้นมาแล้ว

เมื่อเห็นว่าเป็นหลี่เมิ่งเฉิน หลิวฮ่าวก็ร้องบอกด้วยความร้อนใจ "เมิ่งเฉิน เธอมาทำไม? รีบกลับไปเร็วเข้า! ตรงนี้มันอันตรายนะ!"

หลี่เมิ่งเฉินค้อนให้หลิวฮ่าววงหนึ่ง "เธอจะพูดมากทำไม? รีบๆ เข้าสิ ทีเธอยังมาได้ แล้วทำไมฉันจะมาไม่ได้ล่ะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เมิ่งเฉิน หลิวฮ่าวก็ไม่พูดอะไรอีก ทั้งสองช่วยกันออกแรงลากกึ่งอุ้มร่างของคุณลุงไปยังบริเวณสี่แยกอย่างทุลักทุเล ฝูงชนที่มุงดูเหตุการณ์เมื่อเห็นพวกเขาสองคนช่วยกันยกคนเจ็บมา ต่างก็พากันแหวกทางให้โดยอัตโนมัติ

หลิวฮ่าวมองดูพื้นที่ว่างตรงนั้นแล้วพูดขึ้น "เมิ่งเฉิน โอเคแล้ว วางลงตรงนี้แหละ"

หลี่เมิ่งเฉินหอบหายใจพลางตอบรับ "ดะ-ได้"

ขณะที่หลี่เมิ่งเฉินกำลังจะวางร่างของคุณลุงลง หลิวฮ่าวก็พูดขึ้น "เดี๋ยวก่อนเมิ่งเฉิน" หลิวฮ่าวหันไปมองฝูงชนกำลังจะอ้าปากถามว่ามีใครพกเบาะรองนั่งมาบ้าง แต่ก็ต้องกลืนคำพูดลงคอไป เพราะใครมันจะบ้าพกเบาะรองนั่งมาเดินเล่นตอนดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้กันล่ะ หลิวฮ่าวจึงเปลี่ยนคำถาม "มีใครช่วยประคองหน่อยได้ไหมครับ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวฮ่าว คนรอบข้างต่างก็นิ่งเงียบ ไม่มีใครยอมปริปากพูดอะไรออกมาสักคำ ไม่ใช่ว่าคนในสังคมยุคนี้แล้งน้ำใจหรอก แต่เป็นเพราะคนที่เคยมีน้ำใจมักจะถูกพวกมิจฉาชีพที่ไร้จิตสำนึกหลอกเอาเสียจนขยาดต่างหาก ดังนั้นผู้คนในตอนนี้จึงเลือกที่จะยืนดูอยู่ห่างๆ เพื่อไม่ให้ความเดือดร้อนมาตกถึงตัว

แต่ผ่านไปครู่หนึ่ง ก็มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งก้าวออกมาแล้วบอกว่า "ผมช่วยเองครับ!"

เมื่อเห็นเด็กหนุ่มก้าวออกมา หลิวฮ่าวก็ยิ้มรับพร้อมกับพยักหน้า "ขอบคุณครับ" จากนั้นเขาก็ส่งตัวท่อนบนของคุณลุงให้เด็กหนุ่มช่วยประคองไว้ หลิวฮ่าวมองไปรอบๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีของสะอาดพอที่จะใช้รองตัวได้เลย เขาจึงถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เขาตั้งใจใส่มาเพื่อเดตกับหลี่เมิ่งเฉินออก แล้วนำไปปูลงบนพื้น ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของผู้คนรอบข้าง จากนั้นจึงวางร่างของคุณลุงลงบนเสื้อเชิ้ตนั้น

ส่วนเด็กหนุ่มคนนั้นก็ค่อยๆ ถอยกลับเข้าไปในฝูงชนอย่างเงียบๆ

ในตอนนี้ หลิวฮ่าวไม่ได้สนใจการกระทำของเด็กหนุ่ม เขารีบคุกเข่าลงข้างๆ คุณลุง แล้วเริ่มใช้วิธีกดจุดห้ามเลือดอย่างชำนาญเพื่อห้ามเลือดให้คุณลุง

หลังจากหลิวฮ่าวทำตามขั้นตอนจนครบ เลือดที่แผลตรงเอวด้านข้างของคุณลุงก็หยุดไหล ฝูงชนที่มุงดูเหตุการณ์ต่างก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก แต่ในใจของหลิวฮ่าวกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด เพราะหลังจากเขาทำขั้นตอนทั้งหมดเสร็จสิ้น เสียงของระบบหมอเทวดาสุดยอดก็ไม่ได้ดังขึ้น นั่นหมายความว่าวิธีกดจุดห้ามเลือดของเขาไม่ได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ และในขณะที่หลิวฮ่าวกำลังคิดอยู่นั้น เลือดก็ซึมออกมาตามง่ามนิ้วของหลิวฮ่าวอีกครั้ง!

เมื่อเห็นเลือดกลับมาไหลอีกครั้ง เหงื่อก็เริ่มผุดขึ้นเต็มหน้าผากของหลิวฮ่าว ดูเหมือนวิธีกดจุดห้ามเลือดจะใช้ไม่ได้ผลกับกรณีนี้ เมื่อคิดได้ดังนั้น หลิวฮ่าวก็ไม่ลังเลอีกต่อไป "ระบบหมอเทวดาสุดยอด เริ่มทำงาน!"

"ระบบหมอเทวดาสุดยอดเปิดทำงานเรียบร้อยแล้ว!"

"ค้นหาวิธีห้ามเลือดกรณีกล้ามเนื้อที่เอวด้านข้างฉีกขาดจากเหล็กเสียบให้ที!"

ไม่นานข้อมูลที่เกี่ยวข้องก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอแสงตรงหน้าหลิวฮ่าว

มีวิธีห้ามเลือดเยอะแยะไปหมด หลิวฮ่าวไม่มีเวลามานั่งอ่านทีละวิธี เขาเลือกกดทันที "เปิดใช้งานฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ของระบบหมอเทวดาสุดยอด!"

"ระบบหมอเทวดาสุดยอดเปิดทำงานฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ หัก 2 คะแนนสะสม!"

เมื่อได้ยินว่าระบบหมอเทวดาสุดยอดไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแค่ไหนก็ยังทำงานตามขั้นตอนอย่างใจเย็น หลิวฮ่าวก็แทบอยากจะสบถออกมาเป็นคำหยาบนับหมื่นคำ!

หลิวฮ่าวพูดด้วยความหงุดหงิด "เปิดใช้งาน! เร็วๆ หน่อย!"

จากนั้นระบบหมอเทวดาสุดยอดก็เปิดใช้งานฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ แล้วลำแสงก็ปรากฏขึ้นสแกนไปทั่วร่างของคุณลุง เพื่อทำการสแกนพื้นฐานก่อนเริ่มรักษา!

ไม่นานผลการสแกนก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอแสงตรงหน้าหลิวฮ่าว

"ผลการสแกน: พบกล้ามเนื้อฉีกขาดบริเวณด้านขวา มีเลือดคั่งปริมาณมากอยู่ภายใน..."

"วิธีรักษาที่แนะนำ: วิธีพันรัดเพื่อห้ามเลือด!"

เมื่อได้ยินวิธีนี้ หลิวฮ่าวก็ถึงกับอึ้งไปเลย!

จากนั้นหลิวฮ่าวก็ไม่ได้ทำตามคำแนะนำของระบบหมอเทวดาสุดยอดเพื่อทำการรักษาต่อ แต่กลับเงยหน้าขึ้นไปตะโกนบอกหลี่เมิ่งเฉินว่า "เร็วเข้า รีบโทรเรียกรถพยาบาลด่วน!"

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนอย่างร้อนรนของหลิวฮ่าว หลี่เมิ่งเฉินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วรีบล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าสีดำ แต่ในขณะที่หลี่เมิ่งเฉินกำลังจะกดเบอร์ฉุกเฉิน ก็มีพี่สาวคนหนึ่งวิ่งออกมาร้องบอกว่า "ฉันโทรเรียกรถพยาบาลแล้วจ้ะ! อีกเดี๋ยวก็คงจะมาถึงแล้ว น่าจะเป็นทีมแพทย์ฉุกเฉินจากโรงพยาบาลเมืองเก่าที่กำลังจะมา!"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลิวฮ่าวก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก แต่สีหน้าของหลี่เมิ่งเฉินกลับไม่สู้ดีนัก ในใจของเธอเต็มไปด้วยความกังวล เธอรีบเก็บโทรศัพท์มือถือแล้วกระซิบกับหลิวฮ่าวว่า "หลิวฮ่าว ทำไมเธอไม่หาวิธีห้ามเลือดล่ะ? ดูจากความเร็วที่เลือดไหลออกของลุงสิ ฉันเกรงว่าลุงจะทนรอคนจากโรงพยาบาลมาไม่ไหวนะ เธอไม่รู้หรือไงว่าย่านเมืองเก่าคนเยอะแค่ไหน? รถพยาบาลกว่าจะมาถึงอย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาตั้งยี่สิบนาทีเลยนะ"

เมื่อได้ยินหลี่เมิ่งเฉินพูดแบบนั้น หลิวฮ่าวก็ลนลานขึ้นมาทันที เขาบอกหลี่เมิ่งเฉินว่า "เมิ่งเฉิน ฉันก็อยากจะช่วยนะ แต่... แต่ฉันไม่มีอุปกรณ์อะไรในมือเลย ฉันลงมือช่วยไม่ได้หรอก"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวฮ่าว หลี่เมิ่งเฉินก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดขึ้น "หลิวฮ่าว ต้องการอะไรบอกฉันมา ฉันรู้ว่าแถวนี้มีร้านขายยา เดี๋ยวฉันไปจัดการมาให้!"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เมิ่งเฉิน ดวงตาที่หม่นหมองของหลิวฮ่าวก็เป็นประกายขึ้นมาทันที เขามองไปที่หน้าจอแสงตรงหน้าแล้วบอกว่า "แอลกอฮอล์ โพวิโดนไอโอดีน สายรัดห้ามเลือด! ถ้าไม่มีสายรัดห้ามเลือดก็เอาผ้ากอซมาแทน!"

เมื่อได้ยินคำสั่งของหลิวฮ่าว หลี่เมิ่งเฉินก็รับคำสั้นๆ แล้วทิ้งกระเป๋าสีดำของตัวเองวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ส่วนหลิวฮ่าวก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ เขายังคงใช้สองมือกดแผลที่เอวด้านข้างของคุณลุงไว้แน่น ถึงแม้จะช่วยอะไรไม่ได้มาก แต่อย่างน้อยก็ช่วยชะลอไม่ให้เลือดไหลออกมาเร็วเกินไป

ในตอนนั้นเอง ดวงตาของคุณลุงก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาเล็กน้อย ปากที่เต็มไปด้วยเลือดพะงาบๆ เหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับฟังไม่รู้เรื่องเลย เพราะในขณะที่ปากของคุณลุงขยับ เลือดที่เต็มไปด้วยฟองก็ทะลักออกมา

เมื่อเห็นอาการของคุณลุง หลิวฮ่าวก็เข้าใจในทันที เขาตะโกนอย่างร้อนรนไปทางฝูงชน "น้ำ! ใครมีน้ำบ้าง!?"

ขณะที่หลิวฮ่าวกำลังร้อนรนจนแทบจะด่าคนออกมา เด็กสาวคนหนึ่งที่ตัวสั่นเทาก็เดินเข้ามาหาหลิวฮ่าว แล้วยื่นขวดน้ำแร่ให้เขาด้วยมือที่สั่นเทา