บทที่ 96 จบลงอย่างสมบูรณ์แบบ

การที่ชายสวมสูทกลับมามีชีพจรเต้นอีกครั้ง บ่งบอกว่าร่างกายของเขาเริ่มรับรู้ถึงสิ่งแวดล้อมแล้ว แม้จะอยู่ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่นก็ตาม!

อย่างไรก็ตาม เมื่อร่างกายมีสติสัมปชัญญะแล้ว ไม่ว่าจะอยู่ในสภาวะตื่นตัวเต็มที่หรือกึ่งหลับกึ่งตื่น ก็จะเกิดปฏิกิริยาตอบสนองต่อการกระตุ้นโดยสัญชาตญาณ

ดังนั้น ขั้นตอนต่อไปที่หลิวฮ่าวต้องทำคือการกระตุ้นให้ชายสวมสูทอาเจียนเอาเศษอาหารและสิ่งที่ติดค้างอยู่ในหลอดอาหารและทางเดินหายใจออกมา!

ด้วยคำแนะนำจากฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ของระบบหมอเทวดาสุดยอด หลิวฮ่าวหันไปบอกหัวหน้าหลินว่า "หัวหน้าหลินครับ ลองดูสิครับว่าพอจะรัดเอวเขาให้แน่นๆ ได้ไหม ถ้าได้ รบกวนยืนซ้อนด้านหลังเขาแล้วใช้แขนสองข้างรัดเอวเขาไว้ให้แน่นๆ เลยนะครับ ผมจะล้วงคอให้เขาอาเจียนเอาเศษอาหารออกมา!"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวฮ่าว หัวหน้าหลินพยักหน้ารับ "ได้ครับ ไม่น่ามีปัญหา!"

ในฐานะตำรวจ หัวหน้าหลินมีร่างกายที่แข็งแรงและพละกำลังเหลือเฟือ เขารัดเอวชายสวมสูทไว้ได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็ทำตามคำแนะนำของหลิวฮ่าว โดยยืนซ้อนด้านหลังแล้วใช้แขนสองข้างรัดเอวชายคนนั้นไว้แน่น

เมื่อเห็นว่าหัวหน้าหลินพร้อมแล้ว หลิวฮ่าวก็หยิบขวดน้ำแร่ขวดสุดท้ายขึ้นมา บิดฝาออกเบาๆ จากนั้นใช้มือขวาจับปลายคางชายสวมสูท ดันให้ใบหน้าเงยขึ้น แล้วใช้มือซ้ายเทน้ำแร่ทั้งขวดกรอกลงไปในปากของเขาอย่างรวดเร็ว

หลังจากเทน้ำแร่จนหมดขวด หลิวฮ่าวก็โยนขวดทิ้ง แล้วสอดนิ้วชี้และนิ้วกลางเข้าไปในปากของชายสวมสูท ครั้งนี้เขาไม่ได้ล้วงเอาเศษอาเจียนที่น่าสะอิดสะเอียนออกมา แต่ใช้นิ้วทั้งสองกดลึกลงไปที่โคนลิ้นอย่างแรง!

สำหรับวิธีที่หลิวฮ่าวทำอยู่นี้ เชื่อว่าหลายคนที่เคยดื่มหนักๆ คงคุ้นเคยกันดี เพราะมันเป็นวิธีล้วงคอให้อาเจียนที่ได้ผลชะงัดนัก

เป็นอย่างที่หลิวฮ่าวคาดไว้ ทันทีที่ปลายนิ้วของเขากดลงบนโคนลิ้นของชายสวมสูท ปากของอีกฝ่ายก็ตอบสนองทันทีด้วยการพยายามจะหุบลง

แต่หลิวฮ่าวไม่มีทางยอมให้ชายคนนั้นหุบปากลงได้ เพราะถ้าหุบปาก นอกจากนิ้วของเขาจะถูกกัดแล้ว ยังทำให้อาเจียนออกมาไม่ได้ด้วย หลิวฮ่าวจึงใช้มือขวาบีบคางชายสวมสูทไว้แน่น ไม่ยอมให้เขาหุบปากลง

ผ่านไปประมาณสิบวินาที หลิวฮ่าวก็สัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อบริเวณโคนลิ้นของชายคนนั้นที่เริ่มสั่นระริก สัญญาณนี้บอกให้รู้ว่าร่างกายของเขากำลังจะตอบสนองด้วยการอาเจียนตามสัญชาตญาณแล้ว

เมื่อสัมผัสได้ถึงปฏิกิริยาดังกล่าว หลิวฮ่าวก็รีบดึงนิ้วทั้งสองออกมาจากปาก แล้วใช้มือทั้งสองข้างจับศีรษะของชายสวมสูทให้ก้มหน้าลง

ทันทีที่ศีรษะของชายสวมสูทก้มลง เขาก็เริ่มอาเจียนออกมาอย่างรุนแรง เศษอาหารและของเหลวทะลักออกมาพร้อมกับกลิ่นเหล้าที่เหม็นฉุนคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ

ไม่ต้องพูดถึงหลิวฮ่าวที่ไม่ดื่มเหล้าเลย แม้แต่หัวหน้าหลินที่กอดรัดเอวชายคนนั้นอยู่ก็ยังต้องเบือนหน้าหนีด้วยความสะอิดสะเอียน

หลังจากอาเจียนอยู่นานเกือบสองนาที ชายสวมสูทก็หยุดอาเจียน เปลี่ยนเป็นอาการไอแทน ดวงตาของเขาก็เริ่มกะพริบและลืมตาขึ้นมา

ในขณะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ของระบบหมอเทวดาสุดยอดก็ดังขึ้นในหัวของหลิวฮ่าว "การปฐมพยาบาลผู้ป่วยแอลกอฮอล์เป็นพิษเฉียบพลันเสร็จสมบูรณ์อย่างสมบูรณ์แบบ!"

"ฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์ของระบบหมอเทวดาสุดยอดปิดการทำงาน หัก 2 คะแนนสะสม! คงเหลือ 19 คะแนนสะสม!"

"ปลดล็อกทักษะย่อยการปฐมพยาบาล: ทักษะการปฐมพยาบาลผู้ป่วยแอลกอฮอล์เป็นพิษเฉียบพลัน ระดับความชำนาญขั้นเริ่มต้น (15/30)!"

จากนั้น หลิวฮ่าวก็ช่วยหัวหน้าหลินพยุงชายสวมสูทไปวางไว้บนพื้นโล่งที่สะอาด ชายคนนั้นเริ่มได้สติกลับมาบ้างแล้ว แต่ยังคงมีอาการมึนงงจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ เขาส่ายหัวไปมาด้วยสีหน้าเจ็บปวด และพึมพำอะไรบางอย่างในลำคอ

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์คลี่คลายลง หลิวฮ่าวก็ยืนขึ้นแล้วถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ขณะที่เขากำลังจะเดินกลับไปหาหลี่เมิ่งเฉิน หัวหน้าหลินก็เรียกเขาไว้ "น้องคุณหมอหลิว รบกวนรอเดี๋ยวก่อนนะครับ ตรงนั้นยังมีคนเจ็บอีก!"

เมื่อได้ยินเสียงเรียกของหัวหน้าหลิน หลิวฮ่าวก็หยุดเดิน หันไปมองตามทิศทางที่หัวหน้าหลินชี้ ก็เห็นตำรวจสี่นายกำลังหามผู้บาดเจ็บสองคนเดินตรงมาทางพวกเขา

เมื่อเห็นดังนั้น หลิวฮ่าวก็เปลี่ยนใจที่จะเดินกลับไปหาหลี่เมิ่งเฉิน แล้วเดินตรงไปหาตำรวจกลุ่มนั้นแทน หัวหน้าหลินก็เดินตามไปด้วย

เมื่อเดินไปถึง หลิวฮ่าวก็บอกตำรวจว่า "วางพวกเขาลงตรงนี้เถอะครับ เดี๋ยวผมดูอาการให้"

หลังจากตำรวจวางผู้บาดเจ็บลงบนพื้น หลิวฮ่าวก็เข้าไปตรวจดูอาการทันที

ผู้บาดเจ็บทั้งสองคนหลับตาแน่นและร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด หลิวฮ่าวตรวจดูอาการของทั้งคู่คร่าวๆ ก่อนจะเลือกดูผู้บาดเจ็บที่ดูอาการหนักกว่าอย่างละเอียดอีกครั้ง

เมื่อหัวหน้าหลินเดินมาถึง ก็ย่อตัวลงนั่งข้างๆ หลิวฮ่าวแล้วถามว่า "น้องชาย อาการเป็นยังไงบ้าง?"

หลิวฮ่าวขมวดคิ้วแล้วตอบว่า "เขาเจ็บหนักพอสมควรครับ น่าจะถูกรถเก๋งสีดำคันนั้นชน ทำให้เอวและขาหัก อาการแบบนี้รักษาที่นี่ไม่ได้ ต้องรีบส่งโรงพยาบาลด่วน และต้องได้รับการผ่าตัดด้วยครับ!"

จากนั้น หลิวฮ่าวก็หันไปตรวจดูผู้บาดเจ็บหญิงอีกคน หลังจากตรวจดูอย่างละเอียดแล้ว หลิวฮ่าวก็บอกว่า "ผู้หญิงคนนี้ก็อาการเดียวกับผู้ชายคนนั้นครับ แต่ดูจากภายนอกเหมือนมีแค่รอยถลอก แต่ดูจากสีหน้าที่เจ็บปวดของเธอ น่าจะมีอาการบาดเจ็บภายในด้วย ดังนั้นที่นี่ไม่สามารถวินิจฉัยอาการได้ ต้องส่งโรงพยาบาลเพื่อตรวจอย่างละเอียดเหมือนกันครับ!" ขณะที่อธิบายอาการให้หัวหน้าหลินฟัง หลิวฮ่าวก็ใช้มือประคองใบหน้าของหญิงสาวเบาๆ แล้วถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า "ผมเป็นหมอนะครับ ตอนนี้บอกผมหน่อยได้ไหมว่ารู้สึกเจ็บตรงไหนมากที่สุด?"

ริมฝีปากของหญิงสาวสั่นระริก คงเป็นเพราะความเจ็บปวดจนพูดไม่ออก เธอจึงทำได้แค่ใช้มือที่สั่นเทาชี้ไปที่เท้าของเธอ!

เมื่อเห็นท่าทางของหญิงสาว หลิวฮ่าวก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปดูที่เท้าของเธอ เมื่อครู่หลิวฮ่าวไม่ทันสังเกตเห็นเพราะเท้าของหญิงสาวไม่มีบาดแผลภายนอกที่ชัดเจน แต่พอดูใกล้ๆ ก็พบว่าเท้าขวาของหญิงสาวมีความผิดปกติ ข้อเท้าของเธอเคลื่อนอย่างรุนแรง!

หัวหน้าหลินเองก็สังเกตเห็นข้อเท้าที่เคลื่อนของหญิงสาวเช่นกัน สีหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นมาทันที!

สาเหตุที่ทำให้เกิดอาการแบบนี้ คือหญิงสาวถูกรถเก๋งสีดำชน และยังไม่ทันที่เธอจะลุกขึ้น ล้อหลังของรถเก๋งก็ทับข้อเท้าของเธอไปแล้ว!

หัวหน้าหลินมองข้อเท้าที่เคลื่อนของหญิงสาวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แล้วหันไปถามหลิวฮ่าวว่า "น้องคุณหมอหลิว ลองดูสิว่าพอจะรักษาอาการนี้ได้ไหม?"

เมื่อได้ยินคำถามของหัวหน้าหลิน หลิวฮ่าวก็ตอบว่า "ผมจะลองดูครับ!"

เมื่อได้ยินคำตอบของหลิวฮ่าว หัวหน้าหลินก็พยักหน้ารับ จากนั้นก็ลุกขึ้นหยิบวิทยุสื่อสารที่พกติดตัวมา แล้วพูดว่า "นี่ รถพยาบาลถึงไหนแล้ว? เร่งมือหน่อย!"

และในจังหวะที่หลิวฮ่าวกำลังจะเรียกระบบหมอเทวดาสุดยอดขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็ได้ยินเสียงไซเรนตำรวจดังกึกก้องมาแต่ไกล พร้อมกับเสียงไซเรนอีกแบบที่แทรกเข้ามา

ในฐานะหมอแผนกฉุกเฉิน หลิวฮ่าวคุ้นเคยกับเสียงไซเรนของรถพยาบาลเป็นอย่างดี

ไม่นาน รถพยาบาลที่นำขบวนโดยรถตำรวจก็มาถึง หลิวฮ่าวและเจ้าหน้าที่แพทย์พยาบาลจากโรงพยาบาลในเขตเมืองช่วยกันลำเลียงผู้บาดเจ็บทั้งหมดขึ้นรถพยาบาล แน่นอนว่ารวมถึงคุณลุงร้านขายก๋วยเตี๋ยวหลอดปิ้งด้วย!

เมื่อเห็นผู้บาดเจ็บทุกคนถูกส่งขึ้นรถพยาบาลไปแล้ว หลิวฮ่าวก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก เมื่อเห็นหัวหน้าหลิน หลิวฮ่าวก็ตั้งใจจะถอดเสื้อคลุมคืนให้ แต่หัวหน้าหลินบอกว่า "คุณใส่ไว้เถอะ ที่โรงพักยังมีอีกเยอะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของหัวหน้าหลิน หลิวฮ่าวก็ยิ้มแห้งๆ

จากนั้น หัวหน้าหลินก็พูดกับหลิวฮ่าวว่า "นี่ น้องชาย ไปที่โรงพักกับผมหน่อยสิ ไปลงบันทึกประจำวันไว้ ผมจะได้รายงานเรื่องที่คุณช่วยชีวิตคนในวันนี้ให้ทางเมืองทราบน่ะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของหัวหน้าหลิน หลิวฮ่าวก็ชะงักไปเล็กน้อย "อะไรนะ!? จะพาผมไปโรงพักเหรอ?" รอยยิ้มบนใบหน้าของหลิวฮ่าวหายไปทันที เขารีบโบกมือปฏิเสธ "มะ-ไม่ ไม่ไปครับ อ้อ จริงสิ หัวหน้าหลิน แฟนผมยังรออยู่ตรงนั้น ผม-ผมยังมีธุระ ขอ-ขอตัวก่อนนะครับ!" พูดจบ หลิวฮ่าวก็รีบวิ่งออกไปโดยไม่รอฟังคำตอบจากหัวหน้าหลินเลย