บทที่ 115 ดูเหมือนมีทางเลือก แต่จริงๆ มีแค่ทางเดียว

"งั้นเธอกินก่อนเลยละกัน ขอฉันไปอาบน้ำก่อน"

ลู่เหลียงขมวดคิ้ว รู้สึกเหนียวเหนอะหนะไปทั้งหน้าและแขน แอบรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่

"งั้นคุณไปอาบน้ำเถอะ ฉันรอได้"

ซูหว่านอวี้ยิ้มหวาน นั่งจุ้มปุ๊กอยู่ตรงโต๊ะอาหารอย่างว่าง่าย ขาแกว่งไปมาอย่างอารมณ์ดี จมูกก็ฟุดฟิดสูดกลิ่นหอมๆ ไปด้วย ทำหน้าเคลิ้มสุดๆ "หอมจังเลยอะ~"

วินาทีนี้ เธอคือผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก แฟนหนุ่มทั้งเก่ง ทั้งมีความสามารถ แถมยังทำกับข้าวเป็นอีก ให้คะแนนเต็มร้อยบวกสิบไปเลย