บทที่ 146 มหกรรมแบ่งเงิน

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา ลู่เหลียงก็กลับมาถึงตึกนิวอินเตอร์เนชันแนล สีหน้ายังคงเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยังไม่หนำใจพอ

หวังเสี่ยวชงยังอยู่ที่ลานจอดรถเพื่อรอฟังคำติชมจากลูกค้า เขาเอ่ยถามยิ้มๆ ว่า "เทียบกับกระทิงป่าของนายแล้วเป็นยังไงบ้างล่ะ?"

ลู่เหลียงนิ่งคิดอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับกลั้วเสียงหัวเราะ "พูดได้แค่ว่า ความแพงของกระทิงป่ามันยังไม่สะดุดตาพอน่ะสิ"

รถเอสยูวีต่อให้แพงแค่ไหนก็แทบจะไม่มีรุ่นไหนราคาทะลุห้าล้านหยวน รูปลักษณ์ของมันก็ไม่ได้ดูโฉบเฉี่ยวเกินจริงและดึงดูดสายตาผู้คนได้เท่ากับรถสปอร์ต

แต่เจ้ากระทิงยักษ์คันนี้ แค่ขับออกไปก็กลายเป็นจุดสนใจที่สุดของทั้งถนนแล้ว ทั้งขุมพลังที่อัดแน่น เสียงคำรามต่ำของเครื่องยนต์ ตัวรถยังไม่ทันแล่นมาถึง สายตาของผู้คนก็พุ่งมาจับจ้องล่วงหน้าแล้ว