บทที่ 172 ถ้ารวยก็สาดกระสุนปูพรมไปเลย

วันรุ่งขึ้น หลิวหมิงเซวียนส่งข้อความมาหา "ไปก่อนนะ ขอบใจสำหรับอั่งเปารับขวัญหลานด้วยล่ะ"

"เดินทางปลอดภัยนะเพื่อน"

ลู่เหลียงพิมพ์ตอบกลับไปสั้นๆ แล้วก็ไม่ได้สนใจอะไรต่อ

เมื่อคนเราสนิทกันถึงขั้นหนึ่ง ต่อให้ทั้งปีจะได้เจอกันแค่ครั้งเดียว พอได้เจอกันก็จะสามารถต่อติดความรู้สึกเก่าๆ ได้อย่างรวดเร็ว

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหลิวหมิงเซวียนก็เป็นแบบนั้นแหละ