บทที่ 173 เปลวเพลิงแห่งสงครามลุกลามข้ามวงการ

"งั้นก็รอให้โต่วอินผลาญเงินในบัญชีจนหมดก่อน แล้วค่อยระดมทุนเพิ่มอีก 10 ล้านดอลลาร์ก็แล้วกัน"

ลู่เหลียงถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างจนปัญญา จู่ๆ เขาก็เข้าใจความหมายของคำว่า 'ทุกข์ลาภเพราะชื่อเสียง' ขึ้นมาอย่างถ่องแท้

ชื่อเสียงมันก็เหมือนดาบสองคม ด้านหนึ่งมันสามารถเป็นศูนย์รวมใจคน แค่เขาโบกธงเรียก ก็มีคนพร้อมจะวิ่งตามอย่างไม่คิดชีวิต แต่อีกด้านหนึ่ง ไม่ว่าเขาจะขยับตัวทำอะไร ก็จะมีแต่คนคอยจับจ้องอยู่ตลอดเวลา

ไอ้เรื่องแอบทำเงียบๆ ค่อยๆ สะสมกำลังน่ะ ลืมไปได้เลย

จากนี้ไปคงหมดสิทธิ์ทำอะไรลับหลังแล้ว จะทำอะไรก็ต้องวางแผนแต่เนิ่นๆ ไม่ก็เปิดหน้าไพ่สู้กันตรงๆ ไปเลย