บทที่ 65 มีลู่ทางทำเงินมหาศาล

"คนทางบ้านรู้เรื่องกันหมดแล้วว่ะ"

"เมื่อหลายวันก่อน พ่อแม่ฉันถึงกับบุกมาที่นี่ เทศนาฉันยกใหญ่เพิ่งจะส่งพวกท่านกลับไปเมื่อตอนบ่ายนี่เอง"

หลิวหมิงเซวียนระบายความอัดอั้นตันใจ เขารู้ดีว่าไม่ควรกินไก่วัด แต่เด็กคนนั้นหน้าตาเหมือนรักแรกของเขามากจริงๆ

"แกเข้าใจคำว่ารักแรกไหมวะ? ฮีโร่ยังพ่ายแพ้ต่อหญิงงามเลย ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องสวยหยาดเยิ้มหรอก ขอแค่สวยถูกใจก็พอแล้ว"

หลิวหมิงเซวียนพยายามหาเหตุผลเข้าข้างตัวเอง ลู่เหลียงหน้าดำทะมึน "แกเป็นฮีโร่ประสาอะไร ก็แค่พวกหื่นกามขึ้นสมองนั่นแหละ ทำมาเป็นพูดจาซะสวยหรู"

"แกไม่เข้าใจหรอก ฉันไม่โทษแกหรอก"

หลิวหมิงเซวียนส่ายหน้าไปมา ชูแก้วขึ้นคารวะพระจันทร์ "ความหนุ่มของฉัน~ ถึงคราวต้องจบลงแล้วสินะ"

"แล้วมีอะไรให้ช่วยไหมล่ะ?" ลู่เหลียงจิบเบียร์ พยายามข่มใจไม่ให้ตบกบาลมันสักฉาด

"คืนนี้แค่อยู่ดื่มเป็นเพื่อนฉันให้เมาหัวราน้ำก็พอ"

ถึงหลิวหมิงเซวียนจะมีบ้านแต่ยังไม่มีรถ แต่พ่อของเขาก็ใจป้ำ เตรียมควักเงินซื้อรถคันละสองแสนกว่าให้เป็นของขวัญ

ส่วนเรื่องสินสอด สำหรับคนต่างจังหวัดอย่างพวกเขา ถือเป็นเรื่องของหน้าตามากกว่ามูลค่าจริงๆ แค่ไม่กี่หมื่นก็พอแล้ว ซึ่งเขาก็พอมีเงินเก็บอยู่บ้าง

เรื่องเดียวที่น่าเสียดาย ก็คือเรื่องของลู่เหลียง อุตส่าห์รอจนเพื่อนรักรวยแล้วแท้ๆ แต่เขากลับไม่มีโอกาสได้ไปลั้ลลาด้วยกันซะแล้ว

"อาเหลียงเอ๊ย คนที่ฉันเป็นห่วงที่สุดก็คือแกนี่แหละ"

เบียร์ลงท้องไปครึ่งโหล หลิวหมิงเซวียนก็เริ่มเมาได้ที่

ลู่เหลียงอดหัวเราะไม่ได้ "แกนี่ก็เป็นคนดีเหมือนกันนะเนี่ย"

"มันแน่อยู่แล้วเว้ย ความเป็นเพื่อนมันอยู่ในใจ"

หลิวหมิงเซวียนตบอกตัวเองดังปังๆ พอได้ที่ก็วิ่งขึ้นไปบนเวที แย่งไมค์นักร้องสาว แล้วร้องเพลง "เพื่อน" ของอลัน ทัมเสียงดังลั่น

ดวงดาวพร่างพราย ร่วมทางไปกับเธอ

จากคนไม่เคยรู้จัก เริ่มผูกพันทางใจ

ปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความจริงใจเสมอมา...

คือเธอไง~~

ด้านล่างเวที ลู่เหลียงเผยรอยยิ้ม ชูแก้วเบียร์ขึ้นเพื่อตอบรับ "ขอให้แกมีความสุขนะ"

ชีวิตคู่ของเขาอาจจะพังไม่เป็นท่า แต่หลิวหมิงเซวียนคือเพื่อนรักของเขา เขาอยากจะเชื่อว่าชีวิตคู่ที่แสนสุขยังคงมีอยู่จริง

คืนนั้นทั้งสองคนดวลเบียร์กันไปสองโหลจนถึงดึกดื่น

ลู่เหลียงอารมณ์ดีมาก ควักเงินเลี้ยงเครื่องดื่มแขกทั้งร้าน เพื่อเป็นการฉลองสละโสดให้เพื่อนรักที่กำลังจะก้าวเข้าสู่ประตูวิวาห์

...

วันจันทร์ที่ 21 กรกฎาคม

วันแรกของการซื้อขายในสัปดาห์ใหม่

ราวกับว่าการที่ลู่เหลียงเทขายหุ้นไปกว่า 128 ล้านหยวนเมื่อสามวันทำการก่อน ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรเลย หุ้นเท่อลี่เอเปิดตลาดมาก็พุ่งชนเพดานอย่างแข็งแกร่ง

หลี่เจี้ยนหลินและอู๋จวิ้นเล่อยังคงเล่นสลับมือซ้ายขวา สร้างปริมาณการซื้อขายมหาศาล เพื่อรักษาภาพลวงตาว่าตลาดยังคงคึกคักต่อไป

ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็ต้องคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวในตลาดอย่างใกล้ชิด กลัวว่าลู่เหลียงจะโผล่มาป่วนกลางคัน ถ้าเป็นอย่างนั้น พวกเขาคงต้องตายอย่างศพไม่สวยแน่ๆ

ในเวลาเดียวกัน เรือยอชต์สุดหรูกำลังแล่นออกจากท่าเรือจินซาทางตอนใต้ของเซี่ยงไฮ้ มุ่งหน้าลงใต้ไปทางเมืองหมิงโจว

ลู่เหลียงไม่อยากเข้าไปพัวพันกับหลี่และอู๋ เพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงข้อครหา เขาจึงตัดสินใจออกไปเที่ยวพักผ่อนสักสองสามวัน เพื่อเอาตัวเองออกห่างจากเรื่องวุ่นวายนี้

พอเมิ่งฉางคุนรู้เรื่อง ก็เลยชวนอู๋เทียนเจิ้งมาร่วมวงด้วย พร้อมกับหิ้วทีมนางแบบจากบริษัทของอู๋เทียนเจิ้งมาอีก ทริปนี้จึงมีหนุ่ม 3 สาว 6 ล่องเรือสำราญกันอย่างชื่นมื่น

"ตัดใจได้เหรอ?"

เมิ่งฉางคุนนอนอาบแดดอยู่บนดาดฟ้าเรือ

ตรงหน้าเขามีแท็บเล็ตวางอยู่ หน้าจอแสดงความเคลื่อนไหวของหุ้นเท่อลี่เอ ซึ่งตอนนี้พุ่งชนเพดานไปอยู่ที่ 37.75 หยวนแล้ว

เขารู้ดีว่าลู่เหลียงยังมีหุ้นเหลืออยู่อีกสองหมื่นล็อต และรู้ด้วยว่าหลี่เจี้ยนหลินเคยติดต่อมาเพื่อเสนอจะช่วยลากราคาขึ้นไปให้อีก

ด้วยเหตุนี้ เมิ่งฉางคุนจึงยอมตกลงมาล่องเรือเป็นเพื่อนลู่เหลียง ไม่อย่างนั้นเขาคงปล่อยให้อู๋เทียนเจิ้งมาเป็นเพื่อนแทนแล้ว

"เงินบางก้อนก็ควรหา แต่เงินบางก้อนก็ไม่ควรหาครับ"

ลู่เหลียงสวมแว่นกันแดด นอนเอนกายอยู่บนเตียงผ้าใบ โดยมีสาวสวยหุ่นดีในชุดบิกินี่สองคนกำลังช่วยทาครีมกันแดดให้

ด้วยสรีระของชายชาตรี จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดอารมณ์ตามธรรมชาติ เป้ากางเกงตุงขึ้นมาอย่างเงียบๆ ทำเอาสองสาวสวยถึงกับเอามือป้องปากหัวเราะคิกคัก

เมิ่งฉางคุนคอยช่วยเหลือเขามาตลอด แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นเรื่องของผลประโยชน์ทางธุรกิจมากกว่าความรู้สึกส่วนตัว ลู่เหลียงจึงไม่เปลี่ยนความตั้งใจเพียงเพราะคำพูดของเมิ่งฉางคุนหรอก

ในเมื่อเขาสามารถรับรู้ข้อมูลในอนาคตได้ ก็ไม่จำเป็นต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงทำผิดกฎหมายเพื่อแลกกับผลประโยชน์เพียงเล็กน้อยแค่นี้หรอก ได้ไม่คุ้มเสียเปล่าๆ

เมิ่งฉางคุนทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พอเห็นความเด็ดเดี่ยวของลู่เหลียง เขาก็เปลี่ยนใจ "ไปเถอะ ลงไปแช่น้ำทะเลกัน"

จู่ๆ เขาก็อุ้มสาวสวยข้างกายขึ้นมา แล้วลื่นลงไปตามสไลเดอร์ยางของเรือยอชต์ ท่ามกลางเสียงหัวเราะสนุกสนาน

ลู่เหลียงเห็นดังนั้นก็ยกยิ้มมุมปาก

ถึงแม้เมิ่งฉางคุนจะยินดีช่วยเหลือเขา แต่ลึกๆ แล้ว เมิ่งฉางคุนก็ยังอยากจะมีอำนาจต่อรองที่เหนือกว่าเขาอยู่เสมอ

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด หลังจากจบเรื่องนี้ เมิ่งฉางคุนคงเลิกล้มความคิดแบบนั้นไปเอง

ลู่เหลียงหันไปมองโบที่ผูกอยู่ด้านหลังของสาวสวย จู่ๆ เขาก็กระตุกเชือกจนหลุด 'กระต่ายขาว' ตัวเขื่องก็เด้งดึ๋งออกมาทักทายโลกภายนอก

สาวสวยหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธปนอาย ถลึงตาใส่เขาอย่างค้อนๆ

บรรยากาศบนดาดฟ้าเรือเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะสนุกสนาน ชื่นมื่นเป็นที่สุด

ช่วงหลายวันมานี้ หุ้นเท่อลี่เอติดอันดับบนกระดานหลงหู่ปั่งอยู่บ่อยครั้ง ถ้าไม่พุ่งชนเพดาน ก็กำลังไต่ระดับขึ้นไปชนเพดาน

ระหว่างวันมีการสวิงจากจุดต่ำสุดไปสูงสุดและสูงสุดลงมาต่ำสุดอยู่หลายรอบ ทำเอาคาดเดาทิศทางไม่ได้เลย สมกับเป็นหุ้นปีศาจจริงๆ

ราคาหุ้นพุ่งทะยานอย่างต่อเนื่อง ทำสถิติสูงสุดใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า ดึงดูดนักลงทุนรายย่อยจำนวนมากให้แห่กันเข้ามาซื้อ

เมื่อราคาหุ้นพุ่งแรงติดต่อกันหลายวัน คณะกรรมการกำกับดูแลหลักทรัพย์ จึงออกโรงเตือนนักลงทุนตามธรรมเนียม เพื่อย้ำเตือนถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น

เพียงแต่ว่าภาพรวมตลาดยังอยู่ในช่วงขาลง ดัชนีร่วงทะลุ 3,700 จุด ทำให้นักลงทุนทั่วทั้งตลาดเริ่มเกิดความไม่พอใจ

"ผู้เฒ่าเซียว แม่เรียกกลับไปกินข้าวบ้านแล้ว เลิกมาป้วนเปี้ยนแถวนี้ได้แล้ว"

"ตอนหุ้นตกไม่เห็นออกมาเตือน พอหุ้นขึ้นหน่อยรีบโผล่หน้ามาเชียว"

"ใครจะไปเชื่อคำพูดแก!"

นักลงทุนรายย่อยไม่สนคำเตือนเลยสักนิด ยิ่งทางการออกมาเตือน พวกเขาก็ยิ่งแห่กันซื้อ

[ตรวจสอบแล้ว ไม่มีข้อผิดพลาด!]

หุ้นปีศาจถึงจะผันผวนหนัก แต่กำไรก็งาม ต่อให้สุดท้ายต้องถูกฝังกลบคาดอย ก็ยังถือว่าตายอย่างสมศักดิ์ศรี

ต่างจากพวกหุ้นบลูชิป หุ้นขนาดใหญ่ ที่วันๆ ขึ้นแค่เปอร์เซ็นต์สองเปอร์เซ็นต์ แต่เวลาตกทีร่วงไปสี่ห้าเปอร์เซ็นต์ เหมือนโดนมีดทื่อๆ หั่นเนื้อ ช่างทรมานจิตใจ เล่นไปนานๆ ก็พานจะเบื่อชีวิตเอาได้

แถมยังไม่ต้องรอให้ทางการมาเตือนหรอก เพราะพวกรายย่อยก็รู้ดีอยู่แก่ใจ ว่างานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา หุ้นปีศาจก็ต้องมีวันหมดฤทธิ์

และเมื่อถึงเวลานั้น ราคาหุ้นร่วงลงครึ่งต่อครึ่งก็เป็นเรื่องปกติธรรมดา

แต่พวกเขาก็ยังคงแอบหวังอยู่ลึกๆ ว่า วันที่หุ้นตกคงไม่ใช่วันนี้หรอกมั้ง อาจจะเป็นพรุ่งนี้ หรือมะรืนนี้ก็ได้

ตลาดการเงินก็เหมือนเกมส่งดอกไม้ ไม่มีใครคิดว่าตัวเองจะเป็นคนโชคร้ายที่ต้องถือดอกไม้ไว้เป็นคนสุดท้ายหรอก

เผลอแป๊บเดียว ก็ถึงวันทำการสุดท้ายของสัปดาห์ หุ้นเท่อลี่เอก็แผลงฤทธิ์อีกครั้ง สวิงจากจุดสูงสุดลงมาต่ำสุดในระหว่างวัน

ทริกนี้ถูกนำมาใช้กับหุ้นตัวนี้หลายต่อหลายครั้ง และทุกครั้งก็จะจบลงด้วยการลากราคาขึ้นไปชนเพดานในที่สุด

เหมือนกับนิทานเรื่องเด็กเลี้ยงแกะ ครั้งแรกครั้งที่สอง รายย่อยอาจจะตกใจกลัวโดนเขย่าหลุดดอย

แต่พอเกิดขึ้นบ่อยๆ พวกเขากลับไม่มองว่าเป็นความเสี่ยง แต่มองว่าเป็นโอกาสทองต่างหาก

การที่ราคาดิ่งลงมาแตะฟลอร์ หมายความว่ามันไม่มีทางตกไปมากกว่านี้แล้ว แต่ถ้ามันเด้งกลับขึ้นไปล่ะก็ นั่นคือกำไรเหนาะๆ 20% เลยนะ

นักลงทุนรายย่อยจึงแย่งกันซื้อ

สามสิบล้าน... ห้าสิบล้าน...

ร้อยล้าน... สองร้อยล้าน...

เงินทุนจำนวนมหาศาลไหลออกจากตลาดอย่างบ้าคลั่ง

"เทขายที่จุดต่ำสุดได้ พวกนายนี่มันร้ายจริงๆ"

หลังจากไปล่องเรือพักผ่อนหลายวัน ลู่เหลียงก็กลับมาที่บริษัท และยังคงเฝ้าจับตาดูความเคลื่อนไหวของหุ้นตัวนี้อย่างใกล้ชิด

48.25 หยวน น่าจะเป็นจุดสูงสุดของการปั่นราคาในรอบนี้

หลังจากวางแผนมานานกว่าหนึ่งเดือน ในที่สุดหลี่เจี้ยนหลินกับอู๋จวิ้นเล่อก็ถึงเวลาเก็บเกี่ยว พวกเขากำลังเร่งเทขายหุ้นลอตใหญ่ออกมา

คาดการณ์ได้เลยว่า หลังจากนี้ราคาหุ้นจะต้องร่วงติดฟลอร์อย่างต่อเนื่อง จนกว่าพวกเขาจะถอนทุนคืนได้หมด แล้วกลับมาสร้างฐานราคาใหม่อีกครั้ง

เฉินจินฉุนเคาะประตูเดินเข้ามา พร้อมกับยื่นเอกสารปึกหนึ่งให้ "คุณลู่คะ นี่เป็นข้อมูลของบริษัทสื่อใหม่เหมิงเหมิงต๋าในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมาค่ะ"

บริษัทสื่อใหม่เหมิงเหมิงต๋า ก็คือสตูดิโอของหลี่ม่านลี่นั่นเอง ตอนแรกลู่เหลียงไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่ คิดซะว่าเป็นการลงทุนเล่นๆ ขำๆ

จนกระทั่งสตูดิโอเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง และมีการเผยแพร่คอนเทนต์ไปตามแพลตฟอร์มต่างๆ จนมียอดผู้ติดตามรวมทะลุ 2 ล้านคน แพลตฟอร์มสตรีมมิ่งหลายแห่งก็เริ่มเสนอค่าเซ็นสัญญาหลักล้านมาให้

หนึ่งในนั้นมี แพนด้าทีวีของลูกชายอภิมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งที่เพิ่งเปิดตัวเมื่อเดือนที่แล้ว ด้วยทุนจดทะเบียนเพียง 10 ล้านหยวน แต่กลับใจป้ำทุ่มเงินถึง 6 ล้านหยวนเพื่อหวังเซ็นสัญญาคว้าตัวเธอไปร่วมงานเป็นเวลา 3 ปี

เงินค่าเซ็นสัญญาเป็นแค่เรื่องเล็ก แต่ลู่เหลียงเริ่มสนใจอุตสาหกรรมนี้ขึ้นมาอย่างจริงจัง และรูปแบบธุรกิจของยูทูบก็แวบเข้ามาในหัว

ยูทูบ บริษัทที่มีมูลค่าประเมินสูงถึง 8 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ และทำกำไรปีละ 240 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ดูเหมือนว่าในประเทศจีนจะยังไม่มีบริษัทไหนทำได้แบบนั้นเลย

ยูทูบตั้งเป้าไปที่ตลาดระดับโลก แต่ปัจจุบันมีผู้ใช้ลงทะเบียนเพียง 780 ล้านคน ในขณะที่ประเทศจีนมีประชากรถึง 1.4 พันล้านคน

และในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ด้วยเทคโนโลยี 4G และสมาร์ตโฟนราคาประหยัดที่ทยอยออกสู่ตลาด

ทำให้จำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในจีนเติบโตอย่างก้าวกระโดด ข้อมูลล่าสุดเมื่อเดือนมิถุนายนปีนี้ระบุว่า มีผู้ใช้งานอินเทอร์เน็ตมากกว่า 600 ล้านคนแล้ว

ในยุคที่การช้อปปิ้งออนไลน์กำลังจะเข้ามาแทนที่การซื้อของตามร้านค้าทั่วไป เป็นไปได้ไหมว่าวันหนึ่งความบันเทิงออนไลน์ก็จะเข้ามาแทนที่ความบันเทิงแบบดั้งเดิมด้วย?

เพียงแค่นั่งอยู่บ้าน ก็สามารถชื่นชมความสวยงามของสถานที่ต่างๆ ได้ เหมือนที่ลู่เหลียงเคยวิเคราะห์ถึงสาเหตุความโด่งดังของหลี่ม่านลี่

เธอสวย หุ่นดี ชอบคอสเพลย์ การทำอาหารเป็นแค่เรื่องรอง จุดขายที่แท้จริงคือการที่เธอจงใจอวดไลฟ์สไตล์ที่หรูหราต่างหาก

หลายพันปีที่ผ่านมา ภาพจำที่คนธรรมดามีต่อชนชั้นสูง ก็มักจะหยุดอยู่แค่การใช้ตะเกียบทองคำกินข้าว หรือใช้จอบทองคำขุดดิน ทุกคนก็มีหัวเดียวสองมือเหมือนกัน

ความร่ำรวยยังเป็นสิ่งที่เป็นนามธรรม จนกระทั่งวิดีโอของหลี่ม่านลี่ได้เปิดเผยให้เห็นมุมมองอันลึกลับนั้น

ผู้ชมก็เหมือนฟองน้ำ ที่คอยซึมซับความรู้ใหม่ๆ อย่างตะกละตะกลาม และเฝ้าฝันถึงชีวิตที่หรูหราแบบนั้น

"แพลตฟอร์มวิดีโอ มีลู่ทางทำเงินมหาศาลเลยทีเดียว!"

หลังจากศึกษาข้อมูลอย่างลึกซึ้ง ลู่เหลียงก็สรุปความคิดนี้ได้ และในหัวก็เริ่มมีภาพร่างคร่าวๆ ขึ้นมาแล้ว

(จบตอน)