บทที่ 67 อยากดังต้องรีบดัง

"ถือว่าจ่ายค่าเทอมไปก็แล้วกัน"

กลางดึก ลู่เหลียงปฏิเสธคำเชิญของหวังเสี่ยวชงอย่างมีชั้นเชิง

เขากลับมาถึงบ้าน นั่งรอจนเสียงนาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงคืน แต่ทุกอย่างก็ยังเงียบสงบ

ต่างจากตอนที่ลงทุนใน ofo ครั้งนั้นยังมีข่าวการระดมทุนของโมไบค์ดังขึ้นมา แต่ครั้งนี้กลับเงียบหายราวกับก้อนหินจมลงในทะเล

"หรือว่าวิดีโอขนาดยาวของเฉินรุ่ย จะกลายเป็นกระแสหลักของตลาดในอนาคตกันนะ?"

ลู่เหลียงเปิดแอปพลิเคชัน 'ทีวีเครื่องเล็กสีชมพู' (Bilibili) ขึ้นมา ไม่ว่าจะดูกี่ครั้ง เขาก็ยังทำใจยอมรับเนื้อหาวิดีโอที่เสียงดังโวยวายและดูเบียวๆ แบบนี้ไม่ได้อยู่ดี

แต่เนื้อหาส่วนใหญ่ใน Bilibili ก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้น พวกครีเอเตอร์ทำตัวเหมือนกำลังโอ๋เด็กอนุบาล แล้วเด็กอนุบาลพวกนี้จะมีเงินสักเท่าไหร่กันเชียว

ลู่เหลียงคิดอยู่นานก็คิดไม่ออก เลยตัดสินใจปล่อยวางไว้ก่อน ค่อยๆ ดูกันไปทีละก้าว

ยังไงซะ ไม่ว่าจะอยากทำธุรกิจอะไร ก็ต้องมีเงินทุนหนาพอ ถึงจะทำตามใจชอบได้

สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ ก็คือการหาเงิน

อย่างเช่น ตั้งเป้าหมายเล็กๆ ไว้ก่อน หาเงินให้ได้สักพันล้านหยวน

[ตรวจสอบแล้ว ไม่มีข้อผิดพลาด!]

เช้าวันรุ่งขึ้น ลู่เหลียงมาที่บริษัท

ถังไฉ่เตี๋ยยื่นข้อเสนอขอขยายจำนวนพนักงาน ควรรับเพิ่มแผนกละหนึ่งถึงสองคน

"ได้ครับ รับนักวิเคราะห์เพิ่มอีกสักสองสามคนด้วยนะ"

ลู่เหลียงมองออกไปนอกกระจก เห็นเฉินจินฉุนกำลังสัปหงก เมื่อคืนเธอคงต้องอยู่ดึกถึงตีสองตีสามเพื่อหาข้อมูลให้เขาแน่ๆ

ที่จริงโจทย์ที่เขาให้เธอมันใหญ่มาก คือการสำรวจเว็บไซต์วิดีโอทั้งหมดในตลาด แล้ววิเคราะห์จุดเด่นจุดด้อยของแต่ละแห่ง

ความจริงแล้ว ลู่เหลียงยังอยากรู้ข้อมูลตลาดจักรยานแบ่งปันด้วย แต่พอเห็นเธอทำหน้าตายุ่งเหยิงทำไม่ทัน เขาก็เลยไม่พูดอะไร

ถังไฉ่เตี๋ยเหลือบมองเฉินจินฉุนที่กำลังกัดปลายปากกาอย่างใช้ความคิด แล้วยิ้มอย่างรู้ทัน ก่อนจะพูดต่อว่า "คุณลู่คะ พื้นที่ออฟฟิศของเราดูจะแคบไปหน่อยแล้วนะคะ"

พื้นที่ 240 ตารางเมตร แค่ห้องทำงานของลู่เหลียงกับห้องประชุมก็ปาเข้าไป 80 ตารางเมตรแล้ว

แถมยังมีพื้นที่ส่วนกลางอย่างห้องน้ำ ห้องแพนทรีอีก

เหลือพื้นที่ทำงานรองรับพนักงานได้แค่ 10-15 คน ถึงตอนนี้จะยังพอนั่งกันได้ แต่เตรียมการไว้แต่เนิ่นๆ ย่อมดีกว่า

"งั้นลองหาที่ใหม่ดูสิครับ เอาที่ใหญ่ๆ แถวๆ นี้แหละ จะได้ไม่ต้องย้ายบ่อยๆ"

ลู่เหลียงนึกถึงตอนไปเยี่ยมชมบริษัทแพนด้าเอนเตอร์เทนเมนต์เมื่อวาน ทุนจดทะเบียนแค่ 10 ล้านหยวน แต่เช่าออฟฟิศใหญ่โตตั้งเกือบ 2,000 ตารางเมตร

ถึงแม้จะเป็นตึกออฟฟิศของวั่นต๋าก็เถอะ แต่สัปดาห์ที่แล้วบริษัทเขาก็เพิ่งอัปเดตข้อมูลการจดทะเบียนใหม่เป็น 50 ล้านหยวนไปแล้ว

ไม่มีเหตุผลอะไรที่บริษัทเขาจะต้องมีออฟฟิศเล็กกว่าอีกฝ่ายนี่นา

เวลา 9.15 น. ช่วงเปิดรับคำสั่งซื้อขายก่อนเวลา (Pre-market)

หุ้นบางตัวยังไม่ทันเปิดตลาด ก็จบเกมซะแล้ว หุ้นที่ว่านั่นก็คือ เท่อลี่เอ

ตลอดสิบนาทีของช่วงเปิดรับคำสั่งซื้อขายก่อนเวลา ราคาหุ้นแทบไม่ขยับเลย นอนนิ่งอยู่ที่ราคาต่ำสุด (Limit Down) จนกระทั่งเปิดตลาดอย่างเป็นทางการ

ตลอดช่วงเวลาการซื้อขายสองชั่วโมงในตอนเช้า กราฟหุ้นเป็นเส้นตรงดิ่งติดฟลอร์จนไม่รู้จะตรงยังไงแล้ว

ลู่เหลียงยังมีหุ้นอยู่ในมืออีกสองหมื่นล็อต ต่อให้ใช้ช่องทางการซื้อขายแบบรวดเร็วของสถาบันการเงิน ก็ยังขายออกไปได้แค่ไม่กี่ล็อตในเวลาตั้งสามนาที

แค่คิดก็รู้แล้วว่า นักลงทุนรายย่อยที่ติดดอยอยู่จะสิ้นหวังขนาดไหน

แม้ว่าในพอร์ตจะขาดทุนวันละเจ็ดแปดล้านหยวน แต่เขาก็ไม่ได้รีบร้อนอยากจะเทขายหรอก แค่ลองแหย่ๆ ตลาดดูเท่านั้นเอง

ตอนนี้เขามีเงินสดในบัญชี 145 ล้านหยวน จากทุน 79 ล้านหยวน ต่อให้หุ้นสองหมื่นล็อตนั้นขาดทุนจนหมดเกลี้ยง เขาก็ยังมีกำไรตั้ง 66 ล้านหยวนอยู่ดี

อีกอย่าง ลู่เหลียงไม่เคยคิดจะเทขายหุ้นสองหมื่นล็อตนั้นอยู่แล้ว ต้นทุนของเขาอยู่ที่แค่ 10.6 หยวนต่อหุ้น เขาตั้งใจจะเก็บไว้เป็นฐานราคา รอรับการปั่นหุ้นรอบถัดไป

วันไหนไม่ต้องเทรดหุ้นก็ว่างจัด ลู่เหลียงจึงสิงอยู่บนโลกออนไลน์ คอยเสพข่าวซุบซิบดารา นั่งดูหวังเสี่ยวชงเปิดวอร์ฉะกับฟ่านปิงปิง (ฉายา กั๋วจี้ฟ่าน) อย่างเมามัน

ตอนที่ฟ่านปิงปิงประกาศคบกับหลี่เฉิน (ฉายา ต้าเฮยหนิว) ด้วยแคปชัน 'พวกเรา' คนทั้งวงการบันเทิงและคนนอกวงการต่างก็พากันร่วมแสดงความยินดี

มีแต่ลูกพี่หวังคนเดียวที่เข้าไปคอมเมนต์ว่า "ก็แค่คบเล่นๆ ไปงั้นแหละ บางสังคมน่ะ ไม่ใช่ว่าอยากจะแทรกตัวเข้าไปก็เข้าได้หรอกนะ"

จากนั้นทั้งสองฝ่ายก็เปิดศึกสาดน้ำลายใส่กัน ฟ่านปิงปิงเหน็บแนมหวังเสี่ยวชงว่าเก่งแต่เกิดมามีพ่อรวย ส่วนหวังเสี่ยวชงก็สวนกลับว่าฟ่านปิงปิงเป็นแค่ดาราพรมแดง ไม่มีผลงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน

ลู่เหลียงอินจัดถึงขั้นสมัครแอ็กเคานต์เว่ยปั๋ว (Weibo) แล้วเข้าไปกดไลก์พร้อมคอมเมนต์เชียร์ลูกพี่หวัง

การเป็นคณะกรรมการตรวจสอบวินัยแห่งวงการบันเทิงมันไม่ง่ายเลย ต้องยืนหยัดต่อสู้กับคนทั้งวงการเพียงลำพัง

ลู่เหลียงใช้ชื่อจริงในการสมัคร ทันทีที่เขาส่งข้อความไป หวังเสี่ยวชงก็ถอนตัวออกจากสนามรบทันที

แล้วมาคอมเมนต์ตอบกลับว่า "ตัวจริงปะเนี่ย?"

ลู่เหลียงตอบกลับ "อืม"

"เมื่อคืนทำไมไม่มา?"

"ยุ่งๆ อยู่น่ะ ปลีกตัวไปไม่ได้"

ทั้งสองคนคุยกันไปมาโดยไม่สนใจใคร ราวกับใช้ช่องคอมเมนต์เป็นกล่องข้อความส่วนตัว

ยอดผู้ติดตามของลู่เหลียงก็พุ่งพรวดจากหลักหน่วย ทะลุหลักหมื่น และกำลังมุ่งหน้าสู่หลักแสนอย่างรวดเร็ว

ก็แน่ล่ะ หวังเสี่ยวชงมียอดผู้ติดตามตั้งยี่สิบกว่าล้านคน แถมยังชอบแจกมือถือ แจกอั่งเปาอยู่บ่อยๆ ฐานแฟนคลับของเขาจึงเหนียวแน่นมาก

ถึงชาวเน็ตจะไม่รู้ว่าลู่เหลียงเป็นใคร แต่ดูจากท่าทางการคุยแล้ว ก็น่าจะเป็นเพื่อนที่สนิทกันพอสมควร

เผื่อฟลุกเป็นพวกลูกเศรษฐีหน้าโง่เหมือนกัน พอผู้ติดตามเยอะเข้า อารมณ์ดีขึ้นมา อาจจะลุกขึ้นมาแจกอั่งเปารัวๆ ก็ได้

กดติดตามไว้สักคน คงไม่เสียหายอะไรหรอก

ในขณะเดียวกัน ลู่เหลียงก็ได้รับโทรศัพท์จากผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการของเว่ยปั๋ว

แจ้งว่ายอดผู้ติดตามของเขาทะลุห้าหมื่นแล้ว สามารถข้ามขั้นจากเครื่องหมายติ๊กถูกสีเหลือง (Verified User ทั่วไป) ไปเป็นเครื่องหมายติ๊กถูกสีแดง (Verified User ระดับองค์กร/คนดัง) ได้เลย จึงโทรมาสอบถามข้อมูลส่วนตัวและอาชีพของเขา

พร้อมกับอธิบายสิทธิพิเศษของการเป็นผู้ใช้ระดับติ๊กถูกสีแดง เช่น จะมีสัญลักษณ์พิเศษ มีคอลเซ็นเตอร์ส่วนตัว มีระบบช่วยโปรโมต และสิทธิประโยชน์อื่นๆ อีกมากมาย

"ลู่เหลียง เทียนซิงแคปิตอล ส่วนอาชีพก็ใส่เป็นนักลงทุนอิสระ (Angel Investor) ไปแล้วกันครับ" ลู่เหลียงตอบ

ผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อตรวจสอบข้อมูลของเทียนซิงแคปิตอล ก็พบว่าเป็นถึงบริษัทยักษ์ใหญ่ในวงการที่มีทุนจดทะเบียนสูงถึง 50 ล้านหยวน

[ตรวจสอบแล้ว ไม่มีข้อผิดพลาด!]

น้ำเสียงก็เปลี่ยนเป็นนอบน้อมขึ้นมาทันที "คุณลู่ กรุณารอสักครู่นะครับ ทางเราจะรีบอัปเดตข้อมูลบัญชีให้คุณเดี๋ยวนี้เลยครับ"

"เดี๋ยวจะมีคอลเซ็นเตอร์ส่วนตัวติดต่อคุณไปนะครับ หากมีปัญหาอะไรในภายหลัง สามารถติดต่อคอลเซ็นเตอร์ส่วนตัวได้โดยตรงเลยครับ"

"โอเคครับ ขอบคุณมาก"

ลู่เหลียงทำตามคำแนะนำของพนักงาน รออยู่สองนาที แล้วจึงล็อกอินเข้าเว่ยปั๋วอีกครั้ง

รูปโปรไฟล์วิวทิวทัศน์ธรรมดาๆ มีเครื่องหมายติ๊กถูกสีแดงเล็กๆ ปรากฏอยู่ข้างๆ ส่วนประวัติส่วนตัวก็เปลี่ยนเป็น

ผู้ก่อตั้งเทียนซิงแคปิตอล, นักลงทุนอิสระ

"โอ้โห ได้ติ๊กถูกสีแดงเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?"

"นายทุนใหญ่มาเอง! ขอความกรุณาด้วยนะคะ สนใจหนูหน่อย"

"ผมมีโปรเจกต์ดีๆ อยู่ครับ ขาดก็แต่เงินทุน"

ทันทีที่ได้รับการยืนยันตัวตน ยอดผู้ติดตามของลู่เหลียงก็พุ่งทะลุหลักแสนอย่างรวดเร็ว กล่องข้อความส่วนตัวก็แทบจะระเบิด

ชาวเน็ตสมัยนี้ใจกล้าหน้าด้านกันจริงๆ ส่งมาแม้กระทั่งรูปวาบหวิว แต่ส่วนใหญ่ก็คือพวกที่มาขอเงินระดมทุนทั้งนั้น

ลู่เหลียงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วโพสต์ข้อความแรก "เพิ่งมาใหม่ งั้นขอแจกของรางวัลทักทายหน่อยแล้วกัน"

"คอมเมนต์ที่ 6, 66, 666, 6666 และ 8, 88, 888, 8888 รับไปเลย iPhone รุ่นใหม่ล่าสุด เครื่องละรางวัล"

หลังจากคิดทบทวนอย่างถี่ถ้วนแล้ว เขาคิดว่าแนวทางของหวังเสี่ยวชงก็น่าสนใจดี ยุคนี้เป็นยุคของอินเทอร์เน็ต การมีชื่อเสียงโด่งดังก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร ถึงแม้จะต้องถูกสังคมจับตามอง แต่ในขณะเดียวกันก็จะได้รับการปกป้องจากสังคมด้วยเช่นกัน

ทันทีที่โพสต์ออกไป ยอดผู้ติดตาม ยอดคนดู และยอดคอมเมนต์ก็พุ่งสูงขึ้นเป็นทวีคูณ

แจก iPhone ทีเดียวแปดเครื่อง ชาวเน็ตเดาไม่ผิดจริงๆ นกที่มีขนเหมือนกันย่อมจับกลุ่มอยู่ด้วยกัน ลูกเศรษฐีหน้าโง่ก็ต้องคบกับลูกเศรษฐีหน้าโง่ด้วยกันนั่นแหละ พวกเขาจึงพากันแห่มาคอมเมนต์อย่างล้นหลาม

โอกาสหนึ่งในพัน แถมยังไม่ต้องลงทุนอะไร แค่กดคอมเมนต์รัวๆ เผื่อแจ็กพอตจะแตกที่ตัวเอง

ผ่านไปไม่ถึงห้านาที ยอดคอมเมนต์ก็ทะลุหมื่นไปแล้ว

ลู่เหลียงเรียกเฉินจินฉุนให้มาติดต่อผู้โชคดี เพื่อจัดส่งของรางวัลให้

เพราะซูหว่านอวี้มาถึงแล้ว เขาต้องเตรียมตัวทำข้อสอบจำลองครั้งที่ห้า

"ครูซูครับ คืนนี้จะพาผมไปกินอะไรดีครับ?"

หลังจากสอบครั้งที่แล้ว ลู่เหลียงก็เรียนพิเศษเพิ่มมาอีก 15 ชั่วโมง คราวนี้เขามั่นใจมากว่าจะต้องสอบได้ 425 คะแนนแน่นอน

"รอให้คุณสอบผ่านก่อนเถอะค่ะ" ซูหว่านอวี้ทำหน้าเชิด แอบเม้มปากแน่น พยายามซ่อนรอยยิ้มดีใจไว้

เธอเองก็เชื่อว่าวันนี้ลู่เหลียงต้องสอบผ่านแน่ๆ

ดังนั้น วันนี้เธอจึงแต่งหน้ามาอย่างสวยงามเป็นพิเศษ ต่างจากทุกวัน

เฝ้ารอคอยการเดตครั้งแรกของพวกเขาในคืนนี้ เพียงแต่ภายใต้กรอบแว่นตาหนาเตอะนั้น ทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็น

75 นาทีผ่านไป ลู่เหลียงทำข้อสอบเสร็จ เขานั่งมองซูหว่านอวี้ตรวจข้อสอบอยู่ข้างๆ

ข้อสอบทั้งฉบับ ผิดน้อยกว่าถูก เมื่อเทียบกับครั้งก่อน เห็นได้ชัดว่าเขาพัฒนาขึ้นมาก แต่จะผ่านเกณฑ์ 425 คะแนนหรือเปล่า ตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้

สุดท้ายรวมคะแนนได้ 422 คะแนน

ซูหว่านอวี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย แกล้งทำเป็นหน้านิ่ง แล้วค่อยๆ ตรวจดูข้อสอบใหม่อย่างละเอียดอีกครั้ง

เธอแก้คะแนนในข้อย่อยข้อหนึ่งที่ควรจะถูกหักห้าคะแนน "Ditto แปลว่า เหมือนกัน, เช่นกัน ความหมายเดียวกับ Me too แต่ Ditto จะเป็นภาษาพูดมากกว่า คุณเขียนแบบนี้ก็ถือว่าไม่ผิดหรอกค่ะ"

พอได้ห้าคะแนนที่โดนหักไปกลับคืนมา คะแนนของเขาก็พลิกจากสอบตกเป็นสอบผ่านเฉียดฉิว

ลู่เหลียงหลุดขำ แซวขึ้นมาว่า "ครูซูครับ แบบนี้ถือว่าเป็นการใช้อำนาจในทางที่ผิดหรือเปล่าครับ?"

ซูหว่านอวี้ตีหน้าขรึม พูดเสียงจริงจัง "คุณลู่คะ ขอเตือนอีกครั้งนะคะ กรุณาอย่าสงสัยในจรรยาบรรณวิชาชีพของฉันค่ะ"

(จบตอน)