บทที่ 153: ขุดบ่อน้ำ

สไตล์การตกแต่งห้องนอนใหญ่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ไม่มีสีชมพูหวานแหววอีกต่อไป แต่กลายเป็นโทนสีเทาขาว เรียบง่ายและดูดี! ซึ่งแน่นอนว่ามันค่อนข้างตรงกับรสนิยมของหนิงเฉินมากกว่า

เจียงถังลากหนิงเฉินเข้าไปในห้อง นอกจากงานตกแต่งแล้ว เฟอร์นิเจอร์และของประดับตกแต่งทั้งหมดก็ถูกเปลี่ยนใหม่หมด เจียงถังรีบเสนอหน้าขอความดีความชอบทันที: “พี่นักกล้าม ซูเหยียนคิดว่าพี่เป็นเจ้าของคนใหม่ของวิลล่านี้ จะให้ไปนอนห้องเล็กน่ะมันไม่เหมาะสม เพื่อจะเปลี่ยนห้องนอนใหญ่ให้กลายเป็นแบบที่พี่ชอบ ซูเหยียนอดหลับอดนอนมาตั้งหลายวัน ทั้งหาบริษัทรับเหมา ทั้งไปเลือกวัสดุเองกับมือทุกอย่างเลยนะ”

“ต่อไปนี้ที่นี่คือห้องนอนของพี่แล้วล่ะ พี่วางใจได้ ของทุกอย่างที่เป็นของหนูกับซูเหยียนในห้องนี้ถูกย้ายออกไปหมดแล้ว”

ขณะที่พูด เจียงถังก็แอบสังเกตท่าทางของหนิงเฉินไปด้วย เพื่อดูว่าเขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไร ทว่า ใบหน้าของหนิงเฉินยังคงเรียบเฉย ไม่ยินดียินร้าย เขาไม่ได้ดูประทับใจที่สวี่ซูเหยียนลงแรงทำด้วยตัวเอง และไม่ได้ดูตื่นเต้นที่ได้ย้ายเข้าห้องใหม่

เพราะสำหรับเขาแล้ว ห้องนอนใหญ่หรือห้องเล็กก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก ในฐานะผู้บำเพ็ญเพียร ครั้งหนึ่งเขาเคยอาศัยอยู่ในถ้ำเพียงลำพังเป็นร้อยปี ความสุขสบายทางวัตถุเหล่านี้ หนิงเฉินไม่ได้ยึดติด ในโลกเสี่ยวหนานเทียน (ดินแดนผู้บำเพ็ญเพียร) ผู้บำเพ็ญจำนวนมากไม่ได้ใส่ใจความต้องการทางวัตถุรอบตัวนัก