บทที่ 220 หนึ่งเจ้าพิภพ สองขั้วฟ้า

"สวรรค์!" เวินชิงหลานตกใจจนตาโต รีบหันไปมองหนิงเฉิน "หนิงเฉิน..."

"แค่อั่ก!" เวินเยว่รีบกระแอมเตือนทันที

"ขอ... ขอโทษค่ะนายท่าน หนูลืมตัวไปหน่อย" เวินชิงหลานรีบเปลี่ยนคำเรียก ใบหน้าเนียนแดงระเรื่อ คำเรียกนี้เธอเริ่มจะรู้สึกไม่ชินเอาเสียเลย เพราะฟังดูเหมือนมีความหมายแฝงแปลก ๆ...

"มีเรื่องอะไรเหรอ?" หนิงเฉินหันไปมองเธอ "นายท่านดูนี่สิคะ นี่ใช่คุณชายเย่หรือเปล่า?" เวินชิงหลานยื่นมือถือให้หนิงเฉินดู

"นี่คืออะไร?" หนิงเฉินเห็นชื่อและรูปถ่ายของเย่กูโหลว ระบุว่าเขานัดประลองกับยอดฝีมือระดับกึ่งปรมาจารย์ท่านหนึ่ง