บทที่ 223 มังกรจุติในตระกูลเย่

"ท่านฮันโซ!" เสียงของหญิงชาวซากุระดังขึ้นขัดจังหวะ หนิงเฉินหันกลับไปมอง พลันเห็นชูริเคนสามเล่มพุ่งตรงมาที่เขา เขาเพียงสะบัดมือเบา ๆ พายุหมุนลูกหนึ่งก็พัดชูริเคนทั้งสามกระเด็นไปปะทะกับผนังหินจนเกิดประกายไฟพรึบพรับ

หญิงชาวซากุระในชุดกิโมโนถือดาบซามูไรพุ่งตามมาติด ๆ

"หาที่ตาย!" หนิงเฉินสะบัดมือสวนกลับ พลังสั่นสะเทือนที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าพุ่งออกไป บดขยับอากาศจนบิดเบี้ยว

เปรี้ยง! ตัวดาบซามูไรแตกกระจายละเอียดราวกกับทำจากพลาสติก หญิงชาวซากุระกระอักเลือดคำโตออกมาทันที ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้น ดวงตาของเธอหรี่เล็กลง พลังจิตสัมผัสที่มองไม่เห็นและไร้สีพุ่งพล่านออกมา! ชูริเคนสามเล่มที่หนิงเฉินสะบัดทิ้งไปข้างหลัง กลับลอยตัวขึ้นอีกครั้งและพุ่งเข้าหาต้นคอของหนิงเฉินด้วยความเร็วสูง

"หืม?" หนิงเฉินปรายตามองแวบหนึ่งด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ญาณหยั่งรู้? ผู้หญิงคนนี้ สามารถใช้ญาณหยั่งรู้ออกมาได้งั้นหรือ? ไม่สิ! เธอมีตบะเพียงระดับรวบรวมลมปราณ ไม่มีทางที่จะฝึกฝนญาณหยั่งรู้ออกมาได้แน่นอน!