บทที่ 117: อาสะใภ้เล็ก: เงินมันของฉัน ฉันไม่อยากให้ยืม แล้วมันจะทำไม?

“พอแล้วๆ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาพูดเรื่องนี้ ตอนนี้ที่สำคัญคือพ่อแก...” พอพูดถึงอาการป่วยของหลินเจี้ยนหมิน อารมณ์ของจ้าวซี่ชิวก็พลันหดหู่ลงทันที

นี่ก็ต้องโทษหลินเทา ใครใช้ให้เขาไปบอกกัวเหยียนให้จงใจพูดขยายอาการป่วยให้มันร้ายแรงนักหนา ทำเอาจ้าวซี่ชิวตอนนี้พอพูดถึงหลินเจี้ยนหมินทีไร ก็รู้สึกเหมือนเขาจะอยู่ได้อีกไม่นานอย่างนั้นแหละ

แต่หลินเทาก็ไม่สามารถอธิบายได้ในชั่วขณะ ละครแสดงมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ทำได้แค่ดันทุรังเล่นละครต่อไป

“รถมาแล้วครับ”

หลินเทายื่นมือโบกเรียกรถแท็กซี่คันหนึ่ง