บทที่ 165: ใครๆ ก็อยากมีชีวิตที่ดี

“ไม่... ไม่ได้ทำอะไรหรอกค่ะ”

เสิ่นหลันฟางพูดอ้ำๆ อึ้งๆ อยู่ประโยคหนึ่ง ถึงเพิ่งจะนึกไอเดียขึ้นมาได้: “เสวี่ยไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ”

“จริงเหรอ?”

หลิวชิงซานรีบเดินเข้ามาข้างในทันที จ้องมองจ้าวเสวี่ย ถามไถ่อย่างเป็นห่วง: “ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

จ้าวเสวี่ยเหลือบมองเสิ่นหลันฟางแวบหนึ่ง ก็เข้าใจความหมายโดยนัยทันที แกล้งทำเป็นกุมท้อง ขมวดคิ้วเล็กน้อย