บทที่ 167: ทั้งที่เป็นครอบครัวเดียวกันแท้ๆ แต่กลับต่างคนต่างมีแผนการชั่วร้าย

“หลินเทา แกพาน้องชายแกไปซะเถอะ” เสิ่นหลันฟางกดเสียงต่ำ

“ไปเหรอ?”

หลินเทาแสยะยิ้มเย็นชา

“คนเราต้องมีเหตุผลบ้างสิ... เมื่อกี้คุณก็พูดเองไม่ใช่เหรอว่า เงินชดเชยค่าเวนคืนหกแสนก้อนนี้ถือเป็นค่าเหนื่อยของจ้าวเสวี่ยที่คลอดลูกให้บ้านตระกูลหลินสองคน”

“ตอนนี้จ้าวเสวี่ยไม่ยอมให้ลูก ถ้างั้นผมก็ต้องขอเงินชดเชยค่าเวนคืนหกแสนก้อนนั้นคืนน่ะสิ”