บทที่ 230: กินของคนอื่นปากก็นุ่ม รับของคนอื่นมือก็สั้น

คำพูดของหลี่เหมยประโยคนี้

ทำให้หลินหยางพูดไม่ออกทันที

“ถึงเวลานั้น แกจะไปทวงเงินจากพวกเขาเหรอ? ถ้าพวกเขามีเงิน พวกเขาก็ให้แกแล้ว ถ้าไม่มีจะทำยังไง? แกบอกซิจะทำยังไง? จะฟ้องร้องพวกเขาเหรอ”

หลี่เหมยกล่าวต่อ

หลินหยางอึ้งไปนาน ขมวดคิ้ว แต่ก็ยังคิดไม่ตก