บทที่ 241: การดูตัวแบบปลดหนี้ (หวังถิง)

“เอ่อ... สี่แสนหยวน ผมขอคิดดูก่อนนะครับ”

หลินเทาไม่ได้ปฏิเสธหวังถิงตรงๆ

พอได้ยินแบบนั้น

หวังถิงก็ขมวดคิ้ว ไม่ถึงกับโกรธ แต่ไม่คิดว่าหลินเทาจะกล้าปฏิเสธนาง นางรู้มาว่าหลินเทาเป็นแค่หนุ่มโรงงานที่วันๆ เอาแต่ขันน็อต แถมยังแก่กว่านางตั้งสิบกว่าปี นางคิดว่าหลินเทาน่าจะตอบตกลงทันทีเสียด้วยซ้ำ

“บ้าไปแล้ว คุณยังจะมาปฏิเสธฉันอีกเหรอ? ฉันได้ยินป้าสะใภ้คุณบอกว่า คุณอายุสามสิบกว่าแล้ว ยังหาเมียไม่ได้ แถมยังทำงานขันน็อตข้างนอกอีก ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นว่าบ้านคุณโดนเวนคืนได้เงินชดเชยมาหกแสนหยวน ฉันก็ไม่ยอมแต่งงานกับคนแก่แบบคุณหรอก”