บทที่ 248: พ้นทุกข์พ้นโศกสักที

เขามองดูสำนักงานอันกว้างใหญ่นี้ มองดูผู้ช่วยธุรการที่ชื่อ ลู่เสี่ยวลู่ แล้วหันไปมอง หลินกวง อีกครั้ง ต่อให้สถานที่นี้ หลินกวง โกหกเขาได้ แต่เด็กผู้หญิงคนนี้คงโกหกเขาไม่ได้ แถมในสำนักงานยังมีคนหลายคนเรียก หลินกวง ว่าท่านประธานหลินอีก

หลินเซี่ยงเป่ยหยิกตัวเอง แล้วพูดกับหลินเจี้ยนหมินอย่างดีใจ: “เจี้ยนหมิน ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม เสี่ยวกวงรวยแล้วจริงๆ เสี่ยวกวงหาเงินก้อนโตได้จริงๆ”

หลินเจี้ยนหมินยิ้ม ตอนนี้เขาก็ยังมึนงงอยู่

ตอนนี้ หลินกวง พูดขึ้นมา: “พ่อครับ ผมบอกแล้วว่าผมไม่ได้โกหกพ่อ ครั้งนี้ผม กลับบ้านเกิดอย่างสง่าผ่าเผย จริงๆ!”

“กลับบ้านเกิดอย่างสง่าผ่าเผย?”